Featured Slider

ⒸPexels.com By Maddy Zen
Voor wie deel 1-6 gemist heeft, lees het hier

In de sessies bij de loopbaancoach gingen we op zoek naar wie ik was en wat ik wou. We waren er al beiden zeer snel uit dat ik voor anderen wilde zorgen. Maar dat ik ook wou gaan werken zonder extra stress in mijn hoofd. Die had ik nu wel en dat bezorgde mij alleen maar kopzorgen. Ik leefde niet meer en zat meer met mijn job in mijn hoofd dan met het genieten van het leven.

Enkele maanden later werd ik voor de zoveelste keer op de vingers getikt op het werk. Ik was het beu en ben kwaad thuisgekomen. Ik wou er voor de zoveelste keer mee stoppen. Maar.. ik werk met 2 contracten, hoe gaat dat dan? Ik besloot mijn licht op te steken bij de vakbond. Want we zaten in een nogal ingewikkelde situatie. We komen allemaal van een OCMW-rusthuis naar een privé rusthuis. Wij hebben door de vakbond een mooie regeling kunnen treffen om een deel van onze verlofdagen te kunnen behouden, anders zouden we alles verliezen.

De vakbond vertelde me nu dat, als ik ontslag nam, ik die voordelen eveneens zou verliezen. Dus, nu was de vraag: wat doe ik nu? Langs de ene kant wou ik zo snel mogelijk van mijn ongelukkige job vanaf, maar langs de andere kant wou ik mijn voordelen niet verliezen. Weer zo'n verschrikkelijk dilemma! Ik had ook nog geen zicht op ander werk, wat het dus ook niet makkelijk maakte. Ik was eveneens nog op zoek naar wat ik wou in de plaats.

Samen met de loopbaancoach viste ik uit wat ik wou. En wat ik het allerliefste wou. Ik probeerde het dilemma uit te klaren voor mezelf, maar dat was minder makkelijk dan gedacht. Wat ik niet wou in mijn takenpakket zat er bijna overal wel in. Een andere richting ingaan, maar in dezelfde sector blijven zei me wel iets. Ik wou alleen geen 3 jaar terug voltijds naar school gaan. Ook de cursussen die mij wel lagen werden gegeven in het hartje van het land terwijl ik helemaal in het westen woon..

Word Vervolgd


Mijn Verhaal #7 | Dilemma

ⒸEvelyneVergote

1. Kledij op een kapstok hangen of correct plooien
Wanneer ik ga shoppen en in een kledingwinkel binnenkom, wil ik uiteraard het kledingstuk op z'n geheel bekijken. Maar dan komt het. Wanneer het me toch niet ligt en ik het dus moet terugleggen of op de kapstok hangen dan begin ik te klungelen. Ook thuis gebeurt dit regelmatig. Dan plooi ik mijn kledij zo deftig mogelijk, maar tegen dat ik op het einde van het plooiproces kom is het toch niet helemaal zoals het moet. 

2. Huishoudelijke taken
Ik ben een klungel in huis op bepaalde gebieden. Wanneer ik koffie op de 'oude' manier zet durf ik al eens de filter met gemalen koffie iets te schuin houden waardoor de ganse inhoud overal tussen vliegt. Of tijdens het afwassen kan het al eens gebeuren dat het water meer uit afwasbak is dan er in. 

3. Op hakken lopen
Ik heb 1 paar hakken en die zijn nog niet eens hoog. Noem het tapjes op het mijn hielen. Een vriendin die dagelijks bij ons in het rusthuis op bezoek kwam liep altijd op naaldhakken rond zoals ik op een platte schoen. Ze liep er quasi mee. Ik zei tientallen keren dat ik er absoluut niet op zou kunnen lopen, tot op een dag dat ik ze eens mocht proberen. Ik deed voor de fun mee en deed haar schoenen aan. Amai, mijn botten. Dat zou ik echt geen kwartier kunnen volhouden! Ik ben al blij dat ik toen mijn voet niet heb omgeslagen, haha. 

4. Tegen dingen aanlopen
Enkele jaren geleden was ik met mijn ouders in Sluis en was ik zo enthousiast aan het praten en achter mij om aan het kijken dat ik pardoes tegen de paal liep. Of terwijl iets vertellen en iets inschenken en niet zien dat je er ofwel naast schenkt ofwel over schenkt.

5. Met de trein reizen
Toen ik op school zat moest ik vaak met de trein of bus er naartoe. Met de trein moest ik 1x overstappen en dat vergat ik op een dag, tijdens de examens. Ik ben toen een heel eind verder beland dan ik moest belanden en moest dus ook nog eens terugkeren. Ik ben zo een uur of twee langer onderweg geweest en dat terwijl ik eigenlijk vroeger wou thuis zijn om te studeren, haha!

Waar ben jij onhandig in?

5x waar ik onhandig in ben

Afbeeldingsresultaat voor stock photo watermark
ⒸBy Adobe Stock

Een eeuwig discussiepunt onder fotografen en niet-zo-fanatieke-fotografen, is het plaatsen van een watermerk op je foto. De één vind het een must, de ander belachelijk. Daar ik zelf fotografeer wou ik hier ook even mijn mening over kwijt.

Ikzelf plaats steeds een watermerk in de linkeronderhoek van mijn foto bij publicatie van de foto op het internet. Op mijn blog of in de speciale Facebookgroepen voor Fotografie. De reden dat ik dit doe is omdat ik niet wil dat mensen mijn foto's zomaar overnemen en doen alsof het de hunne zijn. Daar heb ik een gigantische schrik voor dat ik ooit een foto genomen door mij ergens op het internet terugvind met als onderschrift 'genomen door Jos Jossen' (fictieve naam ter plekke uitgevonden, dus wie zo heet en dit leest, mijn oprechte excuses!).

'Maar een foto kan toch steeds bewerkt en bijgesneden worden?' krijg ik soms te horen. Ja, inderdaad. Dat risico loop ik inderdaad. Maar om nu een watermerk te midden in de foto te plaatsen vind ik dan ook weer te veel van het goeie. Dat komt de foto niet ten goede voor wie die echt met respect wil bekijken.

Op mijn blog heb ik de plug-in 'no-right-click' geïnstalleerd om te voorkomen dat men de foto's zomaar eventjes overneemt, maar ook dat plan is niet helemaal waterdicht. Helaas. Vandaar dat ik ook hier mijn watermerk gebruik, ondanks dat ik weet dat mijn lezers zien welke foto van mij is en welke niet. Ik plaats ook steeds een onderschrift (en ik weet dat dat soms wel een beetje te veel van het goeie is, oeps sorry) met mijn naam of die van de fotograaf als ik een stockphoto gebruik.

Eigenlijk is mijn punt. Net als een schilder zijn naam op zijn doek plaatst, mag een fotograaf zijn naam op zijn foto plaatsen.

Gebruik jij een watermerk voor je foto's en waarom wel/niet?

Watermerk of niet?

ⒸPexels.com By Maddy Zen
Voor wie deel 1-5 gemist heeft, lees het hier

De vragen bleven door mijn hoofd spoken en ik kreeg er geen antwoord op. Tot ik op een dag bij Irene las over haar bezoekjes aan een loopbaancoach. Zou dat iets voor mij zijn? Na enkele dagen na te denken besloot ik de sprong te wagen. Ik tikte in Google in 'loopbaancoach west-vlaanderen' en bleek dat er zelfs heel dicht bij mijn woonplaats iemand was die een eigen praktijk had.

Ik contacteerde de vrouw en binnen no time kreeg ik antwoord. Ik legde mijn eerste afspraak vast en voelde mij direct een stuk beter. Ik zou geholpen worden! Toch was ik zenuwachtig voor onze eerste afspraak. Ik was zelfs 15 minuten te vroeg!

Normaal heb je eerst een kennismakings-sessie van een halfuur, maar wij maakten er direct een volledige sessie van een uur en half van. Ik vertelde waarom ik er zat en wat ik deed. Ik deed m'n hele verhaal van begin tot einde. Tot op een moment dat ik uitgehoord werd over mijn gevoelens daaromtrent. Ik kreeg opeens het gevoel dat ik het verkeerd aanpakte.

Ik kreeg een taak voor thuis en moest die de volgende keer meebrengen. Ik moet eerlijk bekennen. Ik had er geen zin meer in en wou er mee stoppen. Maar, zo'n loopbaancoach betaal je met opleidingscheques, dus zat ik eigenlijk een beetje vast. In de laatste week voor de volgende afspraak ben ik maar aan die taak begonnen die ik in tweevoud moest maken, daar ik feitelijk 2 jobs uitoefen.

Ik raapte al mijn moed bijeen en vertrok naar onze tweede afspraak. Ik viel onmiddellijk met de deur in huis en vertelde haar dat ik er eigenlijk geen zin meer in had. Zij begreep mij en zei: 'het feit dat je hier nu toch bent wil zeggen dat je toch wil doorgaan en dat is goed'. Zo begonnen we aan onze tweede sessie en is het alleen maar beter gegaan.

Word Vervolgd

Mijn Verhaal #6 | De loopbaancoach

ⒸEvelyneVergote
Deze hibiscus-plant in de tuin werd gedoopt door een deugd doende regenbui ;)

Ken jij deze bloem?

Foto van de week #32

Afbeeldingsresultaat voor life is 10 what happens to you and 90 how you react to it  
Heb jij een quote van de dag?

Quote of the day #13