Featured Slider

ⓒPexels.com By Plush Design Studio

Vandaag, 1 jaar geleden. Een lieve vriendin verloor haar strijd, die 5 jaar lang heeft geduurd. Een ode aan haar vond ik vandaag wel op zijn plaats.

Als je dacht dat we je zouden vergeten, dan ben je er naast. Er is dan wel heel veel gebeurt het afgelopen jaar, vergeten zal ik je nooit.

Ik denk nog vaak terug aan onze gezellige zondagen waar we koffie en taart smulden. Of wanneer je een banana split bestelde maar er geen bananen meer waren. Wat hebben we toen gelachen. Tot op het laatste ging je overal met ons mee. Het was een strijd, maar je was er zo graag bij. Je dacht 'dit kan de laatste keer zijn'. Ook toen het voor ons zwaar werd, was je er. Je wou zelfs mee helpen opruimen na ons jaarlijks muziekevenement, terwijl wij zagen dat het moeilijk voor je werd. Je gaf niet op, we konden je niet overtuigen om thuis te gaan rusten. Doorgaan zou je.

Toen je strijd gestreden was bleef er een leegte achter. Maar in onze gedachten was je er steeds. Ook op het afgelopen evenement. We gaven je een plaatsje op het scherm in de zaal. Zo was je er toch een beetje bij. Je had het fijn gevonden, dat weet ik zeker.

Ik zou wat graag een knuffel naar boven willen sturen. Gewoon, om je te laten zien dat ik je nog niet vergeten ben en hoe ik je aanwezigheid geapprecieerd heb. Dank u wel voor die ooh zo fijne tijd hier beneden! Lieve vriendin, jou vergeten doe ik echt nooit!

Dairy #54 | Ode aan een vriendin

ⒸEvelyneVergote

Onlangs schreef ik over hoe ik een hoofdstuk had afgesloten en op de rand van een nieuw hoofdstuk stond. Ik had goeie hoop, maar wist dat het nog een lange hobbelige weg kon worden. Ik pakte mijn leven terug op alsof er niets gebeurt was. Ik dacht dat de beste manier was. Maar, plots liep het mis. Ik kreeg een writer's block.

Ik zocht me rot achter een verklaring, maar die vond ik niet. Ik werd er lusteloos van. Ondertussen ben ik er wel achter gekomen wat de oorzaak is. Ik dacht dat ik het oude hoofdstuk afgesloten had en was vol hoop op een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Maar ik kwam er enkele dagen geleden achter dat het oude hoofdstuk mij nog steeds achtervolgd. Ik word er helaas nog te veel mee geconfronteerd en dat heeft mij blijkbaar doen 'blocken'.

Ik wil verder op een positieve manier, maar dat lukt blijkbaar niet als je nog te veel met het verleden (ook al is dat nog niet lang geleden) in je hoofd zit. Ik ben bang om dezelfde fouten te maken, maar ik ben ook bang om elke keer opnieuw afgerekend te worden op die fouten. Want zo lijkt het nu wel. Het voelt soms alsof ik steeds op een stenen muur loop die anderen voor mij bouwen in plaats van een muur dat ik rond mij bouw.

Herkennen jullie dit gevoel?

Dairy #53 | De muur om mij heen

Het is weer zover. Tijd voor een maandoverzicht. Ik moet toegeven, het was een maand met ups en downs. De maand begon schitterend, met enkele drukke en leuke weekends, maar ik werd ook ziek. Het gaat gelukkig al weer beter met mij ;) Kijk mee in mijn maandoverzicht van November.


Op 1 november trok ik samen met 2 meiden naar het Antwerps Sportpaleis. Het was eigenlijk nog niet zo lang gepland. Normaal ging er iemand anders mee die het op het einde plots niet meer zag zitten om mee te gaan. Des te leuk voor mij, want zo kon ik naar Niels Destadsbader gaan kijken. We hebben ons kostelijk geamuseerd en het concert zelf was top! Zeker toen Koen Wauters (mijn idool) kwam opdagen. De pannen gingen er af, haha!
We gingen eten bij een kennis van mijn Nonkel. Een bruine kroeg met een kleine eetgelegenheid in Grauw (Hulst). Een ervaring op zich, maar heel lekker!
We hadden een babyborrel-ontbijt. Heerlijke koffiekoeken, maar uiteraard veel te veel! Die middag hebben we niet meer gegeten, haha! Bij het naar huis gaan mocht je kiezen tussen verschillende doopsuiker. Enfin, het was niet allemaal doopsuiker. Ik had een flesje gin mee en mijn ouders een mini-pompje met roze zeep. :)
Ik moest naar de dokter. Ik had serieuze keelpijn en kon amper slikken, praten of iets anders doen. Mijn keel bleek bloedrood te zitten en de dokter gaf mij onstekingsremmers en zuigtabletten. Wanneer ik moest eten voelde ik mij verschrikkelijk. Ik kon niet deftig slikken zonder pijn te hebben. Dit had ik nog nooit gevoeld! Enkele dagen later ging ik opnieuw want ik hield het niet meer uit. Ik kreeg dan, na lang beraad, een antibioticakuur die mij door deze keelpijn heeft gesleept.
Door de keelontsteking werd mij gezegd geen warme dranken en voeding te nuttigen. Alleen koud en liefst zo koud mogelijk. Voor mij een perfect excuus om de voorraad ijs op te doen, haha. En daar profiteerde mijn vader van mee ;)
Mijn auto is een jaar en heeft dus een onderhoud nodig. De klus was snel geklaard en na een halfuurtje kon ik alweer vertrekken. De auto was goedgekeurd alleen maak ik blijkbaar heel weinig kilometers. Na 1 jaar heb ik amper 6048 km op mijn teller staan. Er werd geen probleem van gemaakt, maar ik rij inderdaad geen lange afstanden. Daar gaan we iets op moeten vinden, alleen ben ik meer het meisje dat liever de veilige baan neemt en ga ik nooit de autostrade op.. Eigenlijk heb ik die ook nooit nodig en doe ik enkel met de auto de binnenwegen (zoals we hier zeggen).
Het was winterbraderie in de stad en toevallig opende er een nieuwe koffieshop. Die moesten we toch gaan uittesten en ik bestelde er een warme chocolademelk. Zo drink ik die toch het liefst, gestoomde melk en dan mag je zelf bepalen hoeveel chocolade je er in doet. Meestal vliegt het gehele potje er bij mij in ;)
Elke avond kijken wij tv. Je kunt het een verslaving noemen, maar voor ons is het pure ontspanning. En met wij bedoel ik mijn mama en ik. Papa heeft een televisie apart met hoofdtelefoon. Onze keuze van programma's is te verschillend. Hij kijkt liever naar het nieuws en documentaires op Nederland en wij kijken liever naar serie's en reality. Wij nemen ook heel veel op omdat we niet alles op dat bepaald tijdstip kunnen bekijken en houden dan 's avonds een rustig tv-avondje en kijken we waar we die dag zin in hebben, na de programma's die zich na het nieuws afspelen en we wel rechtstreeks kunnen kijken zoals Familie.













Hoe was jouw maand November?

Dit was.. | November 2018

ⒸEvelyneVergote


Ik had even nood aan een dagboek-schrijfsel. Het is alweer een tijdje geleden dat ik nog van me liet horen. De reden is eigenlijk heel simpel. Ik wil schrijven, maar het lukt me even niet. Heb je dan een writer's block? Tjah, wist ik het maar.. Ik weet niet goed hoe het te benoemen. Ik krijg de laatste tijd heel weinig inspiratie binnen. Nochtans lees ik dagelijks een reeks recente en minder recente artikelen. En toch vliegt de inspiratie hierdoor niet in het rond.

Dan maar schrijven over het niet kunnen schrijven. Does it make sense? Zoals ik al zei, ik lees dagelijks artikelen en zoek de laatste tijd bewust artikelen op om mijn inspiratie te wekken, maar ondanks alles lukt het me even niet. Komt wel eens vaker voor bij mij en dat is nu ook geen schande. Toch wil ik heel graag mijn blog onderhouden, maar dat lukt uiteraard niet als de inspiratie zoek is.

Ik had tot voor kort heel wat concepten klaarstaan, maar die zijn ondertussen al allemaal uitgewerkt en gepubliceerd. Misschien dat het ook wel daardoor komt dat ik even inspiratieloos geworden ben. Ik weet zeker dat het op een tijd zal terugkomen, de vraag is alleen wanneer. En dan nog, in feite moet ik niets, toch? Alhoewel ik toch zo graag wil schrijven.. Ik zou mezelf eigenlijk geen druk mogen opleggen en toch moet het soms eens om mezelf er toe te zetten te gaan schrijven.

Misschien heeft het er toch wel iets mee te maken dat ik een hoofdstuk heb afgesloten en stilletjes aan begin aan een nieuw hoofdstuk. Ik zit momenteel in de wisselfase van hoofdstuk a naar hoofdstuk b. En misschien zorgt dit er wel voor dat ik even iets te veel aan mijn hoofd heb om nieuwe inspiratie binnen te krijgen en die uit te werken. Ach, we zullen wel zien wat het word. In ieder geval, jullie zijn weer even op de hoogte gesteld ;)

Herkennen jullie dit gevoel?

Dairy #52 | Writer's block?

ⒸEvelyneVergote

Ik kreeg al vaak de vraag wat ik zou doen mocht ik niet in de zorgsector beland zijn. Zolang ik weet werk ik al in de zorgsector en daar ligt mijn hart. Ik stond er dus ook nooit bij stil wat ik anders had gedaan mocht ik geen job in die sector hebben. Ik vond het wel eens leuk om over na te denken en zo had ik direct inspiratie voor een artikel ;)

1.Fotografie
Ik denk dat dit ook wel een beetje voor de hand lag. Mijn passie fotografie tot beroep maken, ja dat zie ik wel zitten. Doch ik geen studio-fotografe ben en eerder er op uit trek in het bos of elders buiten. Ik droom er wel stiekem van om ooit een tentoonstelling van mijn eigen foto's te laten doorgaan. Maar.. hiervoor wil ik eerst mijn diploma halen ;) Ik denk dat ik dan pas echt ga weten wie of wat ik ben als fotografe.

2. Ijssalon
Mijn vader en ik lachten er altijd mee om ooit een ijssalon te beginnen en dan geen ijs te kunnen verkopen omdat we het zelf hebben opgegeten :D Echter heb ik niet het ondernemerschap in mij en ken ik geen bal van cijfertjes. Ja, ondanks mijn ene jaar Handel en 3 jaar Kantoor/Boekhouden die ik deed in het middelbaar *oeps* Anderzijds heb ik het ook wel moeilijk om te verkopen. Ik zie mezelf nog niet gauw in de winkel staan en een hele tralala van iets te doen om dan te hopen dat ze het gaan kopen..


3. Grafisch ontwerper
Een beetje aansluitend op mijn passie fotografie, hou ik wel van het creatief bezig zijn met kleuren en pixels. Doch ik een vrij onzeker meisje ben en dus nooit weet of iets goed genoeg is, denk ik dat ik in die branche wel mijn mannetje zou kunnen staan. Ik heb immers nog enkele cursussen Photoshop gevolgd, maar ik vrees dat die basis al te veel in mijn achterhoofd is verdwenen. Ook zijn er steeds nieuwe dingen op de markt waar ik nu nog geen weet van heb.

4. Coaching
Ik hou van mensen te begeleiden. In het verleden mocht ik op het werk al verschillende keren stagaires in mijn job begeleiden en dat ging mij heel goed af. Ook kreeg ik meestal hele fijne commentaren achteraf. Dat vond ik de kers op de taart en ik voelde er mij dan ook goed bij. Ik weet dat er verschillende soorten coaching bestaan, maar of het iets voor mij is om enkel en alleen dat te doen dat weet ik zo niet. Maar ik zie het mezelf wel doen.

5. Stads- of Dorpsjournalist
Ori├źntatiegewijs zou dit niet de perfecte job voor mij zijn. De bekendste plekken weet ik wel te vinden in de stad of het dorp, maar geef mij een vreemde locatie en ik verdwaal in eigen stad/dorp. Maar, het beroep zelf zegt mij wel iets. Ik schrijf op mijn blog en soms plak ik teksten aaneen voor de vzw. Dus dat schrijven zal mij zowiezo lukken. Foto's nemen is ook geen probleem, dus in feite kan ik morgen al starten, haha. Momenteel is er al een online krant van de stad, dus ik ga die mens zeker niet tegen de schenen schoppen ;) Maar, h├ę.. wie weet.. ooit ;)

 Wat zou jij willen doen mocht je je huidige job niet hebben?

Wat als? | 5x wat ik zou willen doen als mijn job er niet meer was

ⒸEvelyneVergote
'Sky on fire' zou hier perfect kunnen bijpassen als titel. Toen ik gisteren uit het raam keek en dit beeld zag moest ik gewoon onmiddellijk dit plaatje vastleggen! Ik moest uiteraard snel zijn, want nog geen 5 minuten later zag het er al weer anders uit.

Kun jij genieten van dit soort beelden?

Foto van de week #37