ღFotografie mijn levenღ #3 | Herfst

Op woensdag zal 'k hier nu een fotoblog maken. Daar 'k fotografie studeer & 'k toch wel gegroeid ben in het fotograferen, vind 'k dat 't wel eens tijd werd om met m'n fotografie naar buiten te komen. Vorige week liet 'k je al de 1ste uitstap met school zien. Niet gezien? Bekijk 't dan hier ;)
Toen ik vorige week in de tuin wandelde, zag 'k aan een afgezaagde boomstronk van die kleine paddenstoeltjes groeien. Niet hier & daar 1, maar een hele zwerm bij elkaar. Zo mooi om te zien, dus heb 'k onmiddellijk m'n camera genomen & er foto's van genomen.

In de tuin
ⒸEvelyneVergote

Dit weekend besloot 'k om even 't bos in te gaan. Niet ver hier vandaan staat er een kasteel met een heel groot domein. Daar is ook een bos bij. Ik moest wel even zoeken, maar ook daar zag 'k mooie paddenstoelen staan.
In het bos

ⒸEvelyneVergote
Alleen de rode paddestoel met witte stippen heb 'k nog niet gevonden. Zou 'k graag eens in 't echt willen zien. Staat dus op m'n verlanglijstje ;)

#InpirerendGeluk #2

Na deel 1 komt deel 2 :) Ik heb 't over het project van Sas, #InspirerendGeluk, waar je in verschillende delen het onderwerp in eigen visie beschrijft. Mijn deel 1 vind je hier :)

ⒸEvelyneVergote
Liefde

Genieten

 

Herinnering

 Dierbaar

 Verandering


Blijdschap

Natuur


Dagelijks


Inspirerend

Geluk


ღFotografie mijn levenღ #2 | Licht- & Flitstechnieken

Zoals eerder al vermeld, ga 'k op woensdag terug naar school. Daar volg 'k Fotografie met als specialisatie Licht- & Flitstechnieken. We leren er hoe we correct flitsen & hoe we 't aanwezige licht moeten gebruiken. Voor de eerste keer dit semester gingen we vorige week op uitstap met de klas. We bezochten een leegstaand pand, een beschermde industrieel-archeologische site.
ⒸEvelyneVergote

De bedoeling van zo'n uitstap is dat we de volgende les 1 foto uit de hele reeks (lees +/- 200) pikken waarvan we zeggen, dat is hem. In 't begin is 't een onbegonnen karwei, maar hoe langer je er mee bezig bent, hoe kritischer je word & de selectie kleiner word. Nu maar hopen dat dé foto die 'k er uit heb gepikt gesmaakt word :)

Dairy #4 | Parijs

Vorig jaar trok ik tot tweemaal toe naar Parijs. Mijn allereerste reis alleen, zonder ouders. De eerste maal was eind april samen met de fotografie-klas. Spannend! Helaas hadden we toen slecht weer. Vandaar dat ik de stad zeer graag ooit eens opnieuw wou gaan bezoeken. Het toeval wou dat mijn vriendin toen, wegens omstandigheden, niets gepland had in haar groot verlof in September. Dus gingen we samen naar Parijs.

We beleefden een mooie 3-daagse samen als vriendinnen. Een gebeurtenis in mijn leven dat ik nooit meer vergeet.

ⒸEvelyneVergote


We namen 's ochtends vroeg de Thalys vanuit Brussel-Zuid naar Gare du Nord in Parijs. Ons hotel zou er niet ver vandaan liggen, maar daar zijn we toch een heuse zoektocht gestart. We zijn er zowat 2 tot 3 keer voorbij gelopen, haha. We gingen inchecken en besloten na een beetje rust naar La Basilique du Sacré Coeur Montmartre te gaan, die niet ver van ons hotel gelegen was. Daarna was er nog tijd om de bekendste winkelstraat van Parijs te gaan bezoeken, La Fayette. Die lag gelukkig ook niet ver van ons hotel, want achteraf gezien was dat toch een beetje tegengevallen.

De volgende dag namen we na het ontbijt in ons hotel, de toeristenbus die ons door Parijs loodste. We zaten uiteraard bovenaan en daar kon ik mooie foto's maken. Ik had een beetje schrik dat mijn foto's niet goed gelukt zouden zijn, maar bij thuiskomst was ik verrast. Want dat was wel niet gemakkelijk boven op een bus vol mensen staan en dan fotograferen. We zijn eigenlijk alleen bij de Eifeltoren uitgestapt om die vanop de grond te gaan bezichtigen. De rest hebben we met de bus gedaan, omdat we het niet zag zitten om overal af te stappen en te gaan bezichtigen. Het was ook zeer warm die dag, dus we zweetten ons te pletter. Zo halverwege de middag zat onze busrit er op en zo moe als we waren gingen we op ons hotel gaan uitrusten. Na een groot uur besloten we nog eens de stad in te trekken en het station te gaan bezoeken. Die was inmens groot dat we bij aankomst geen zin hadden om alles ineens te gaan bekijken. Niet veel verder lag er nog een station, Gare du l'Est. Die zijn we ook eens gaan bezoeken, daar het niet ver was. Mijn god, wat was die groot! Winkeltjes, bakkerijtjes, zelfs Belgische chocolade!!!! Daarvoor moet je dus naar Parijs gaan, haha.

Na ons bezoek aan de stations besloten we om ons even te settelen in het parkje ergens achter het hotel. Dat was ons afspreekplaatsje geworden :) Daar zaten we dan te genieten van het mooie uitzicht (daar het op een berg lag kon je van boven naar beneden kijken naar de auto's) en bespraken we onze plannen. Ik wou die dag een ijsje en dus gingen we eerst op zoek naar een winkel waar ze die verkochten om ons dan gezellig op een bankje te laten ploffen. Daarna deden we eerst nog wat inkopen voor onze terugreis, want het de volgende dag was immers onze laatste dag. 's Avonds gingen we nog iets eten in de stad, maar toen begon het opeens te regenen en zijn we onder een kleine paraplu naar het hotel gelopen. Nog even opfrissen en we zouden onze avond eens aan de bar van het hotel spenderen. Ik had geen zin om gans de avond op de kamer te vertoeven.. Maar echt speciaal was die bar nu ook weer niet. Na 2 drankjes zijn we dan toch terug naar onze kamer gegaan.

De volgende dag, toen we wakker werden zagen we dat het regende :( We hadden een dagje Louvre gepland en laat dat nu net niet overdekt zijn.. Toch zijn we richting Pont de l'Archevêvé getrokken. Gelukkig was daar een overdekt winkelgalerijtje, waar we toch even konden schuilen voor de regen en ondertussen rustig konden rondkijken. Na de middag begon het gelukkig op te klaren en konden we de Pyramide du Louvre gaan bezoeken. In de late namiddag keerden we terug naar het hotel om uit te checken en richting het station te vertrekken. Daar moesten we nog even op de Thalys wachten die ons dan naar Brussel bracht. Daar scheidden dan de wegen van mijn vriendin en mij, want ik moest nog een hele weg terug naar West-Vlaanderen. Wat was ik blij dat mijn ouders mij stonden op te wachten in Brussel om samen terug huiswaarts te keren. Ze wisten dat ik veel te moe zou zijn na zo'n reis ;)


Life #1 | Mijn allereerste relatie

ⓒPixabay.com By PublicDomainPictures
Vandaag, exact een jaar geleden, begon ik mijn allereerste relatie. Helaas is die ondertussen al een hele tijd afgesprongen, maar ben ik een ervaring rijker. Ik moet eerlijk toegeven, het was helemaal niet wat ik er van verwacht had.

De jongen in kwestie kende ik al een tijdje. Hij is de broer van mijn collega en zijn mémé verblijft in het rusthuis waar ik werk. Hij bracht ze wekelijks een bezoekje. Al die tijd hebben we nooit echt gepraat, maar vorig jaar kwam daar opeens verandering in. Hij sprak mij aan op Facebook. We zeverden vooral, maar tijdens de zomer namen onze gesprekken een andere wending.

Het was toen al laat op de avond, maar bleven maar praten op de chat. Ik wou eigenlijk gaan slapen, daar ik moe was en grapte dat ik naar Bethlehem ging (waar ik mee wou zeggen dat ik naar bed toe wou).Hij antwoordde dat hij nog zou opendoen voor mij mocht ik zo laat nog aan zijn deur staan. Ik schrok en wist niet goed wat ik er van moest denken, want over gevoelens hadden we het nog nooit gehad.

Enkele gesprekken later kwam ik te weten dat hij verslaafd was aan chocolade en dan nog liefst de chocotofs van Côte d'Or. Ik besloot om hem te verrassen met zo'n zak en holde de volgende dag al direct naar de winkel. Die dag zou hij langskomen bij zijn mémé, dus verstopte ik de zak op haar kamer ;) Ik wist dat hij er altijd eens binnen ging, ondanks ze altijd in de gemeenschappelijke ruimte zat. 'Waar heb ik dat aan verdiend?' vroeg hij toen 's avonds. Hij was nogal verrast en voor het eerst zei hij dat hij mij lief vond en stiekem al een tijdje verliefd op me was. Dat laatste had ik inmiddels door, vandaar dat de kriebels bij mij ook lichtjes begonnen te komen. Maar om echt verliefd te zijn kende ik hem daarvoor nog niet goed genoeg. Ik wou nog even aftasten alvorens in het onbekende te springen.

Enkele dagen later kreeg ik een verrassend telefoontje. Mijn vroegere collega vroeg mij om op het plaatselijke Schlagerfestival te gaan fotograferen. Ze zochten nog een fotograaf en ze had gezien dat ik fotografie studeer. Ik voelde mij vereerd en zou 2 vrijkaarten toegestuurd krijgen. Ik wist natuurlijk al onmiddellijk aan wie ik de 2de zou schenken, maar wist nog niet of hij kon gaan. Ik kon het toen helaas niet vragen, want hij was toen met zijn ouders op reis. De dag dat hij terugkwam heb ik het hem dan ook meteen gevraagd. Hij had gelukkig nog geen kaart, dus gaf ik hem de mijne. Opnieuw was hij verrast.

De avond was aangebroken. We hadden niet echt iets afgesproken, behalve dat we elkaar wel zouden tegenkomen. Ik liep er immers toch gans de zaal rond met mijn camera :) Stiekem had ik wel wat zenuwen, maar ik moest mij zowiezo concentreren op mijn fotografie die avond. Dit was de eerste keer dat ik gevraagd was als fotografe en voor zogoed als onbekende mensen, ondanks de paar collega's die mee in de vereniging zaten. Na een tijdje had ik gelukkig mijn plaats gevonden en ik kon al niet meer wachten om er aan te beginnen. Niet veel later, zag ik hem opeens van helemaal achter in de zaal springen en mee te 'zingen'. Later op de avond begon het meer en meer te klikken tussen ons. Op een bepaald moment had ik zelfs geen zin meer om nog door het publiek te crossen en bleef ik gewoon bij hem staan. We amuseerden ons en dat was voor mij het belangrijkste. Ik ging met een goed gevoel terug naar huis.

De dag nadien op chat bleek dat hij dacht dat wij al een koppel waren.. Dat was toch eventjes schrikken, want dat gevoel had ik nog niet. Ik stelde voor om eerst echt op date te gaan en dan zien hoe het afloopt. Hij ging er mee akkoord en ik stelde voor om naar de cinema te gaan. Ik pikte hem op aan de kerk en samen reden we naar de cinema. Daarna gingen we nog iets eten. Het was echt een leuke dag, maar een beetje onwennig. Toen ik hem terug afzette aan de kerk vroeg hij of wij nu een relatie hadden en wanneer we die nu bekend zouden maken. Weer was ik even van mijn melk, want ik was helemaal nog niet zeker over mijn gevoelens voor hem. 'Wat nu?' dacht ik. 'Mijn ouders, hoe gaan die reageren?' Ik besloot om het hen eerst te zeggen en het dan pas verder te bezien. Ik was bang voor hun reactie want ik ben nog nooit met een lief thuisgekomen, laat staan dat ze er mee akkoord zouden gaan. Ze zijn nogal conservatief op vlak van vriendschap en relaties. Ik besloot om er geen doekjes om te winden en het hen gewoon te zeggen. Tenslotte wisten ze dat ik op date was geweest, dus konden ze ook wel vermoeden dat het mijn lief zou worden. Boven mijn verwachtingen in reageerde mijn mama redelijk enthousiast. Mijn papa was iets minder blij. Maar ik dacht, die zal wel bijdraaien.
Dus vanaf toen had ik mijn eerste liefje. De positieve reacties van vrienden, kennissen, familie,.. stroomden binnen. Hij was in de wolken en ik kon 't nog maar half bevatten.

Daar hij patissier was bij een bakker en enkel 's nachts werkte, was het voor ons heel moeilijk om af te spreken. Ik legde mij er bij neer en ik vond het oké om in het begin enkel op zondag bij hem te zijn. Ons tweede afspraakje was op de plaatselijke feesten in zijn dorp (die naast het mijne ligt). Ik was al van plan om er 's avonds naartoe te gaan met mijn papa en vrienden omdat daar een muziekgroepje optrad die wij persoonlijk begonnen te kennen (papa en ik hebben samen met nog 2 andere een vereniging die 1x/jaar een muziekevenement organiseert). Daar ik toen een vriend had sprak ik vroeger die dag af met hem en was het plan om hem dan 's avonds aan mijn papa en vrienden voor te stellen. Spannend! Maar eerst gingen we nog met een bende iets gaan drinken. Daar hij een populaire gast is in zijn dorp werden we als koning en koningin onthaald op dat terras. Ik kon door de grond zakken, want dit is waar ik niet goed mee om kan. Ik weet nooit welke kant op te kijken of hoe ik dan moet reageren. Even later kwamen we bij mijn papa en stelde ik hem mijn lief voor. Om een goeie indruk te proberen maken trakteerde hij mijn papa en mij op een drankje. Maar de 2 vrienden die met mijn papa mee waren (en ook mijn vrienden waren) werd niks aan geboden. Weer kon ik door de grond zakken. Ik wist dat dit geen goeie indruk bij mijn papa zou nalaten.

Toch probeerde ik er niet te veel aan te denken en bleven we afspreken op zondag. In het begin viel het allemaal mee, want we hadden ergens nog veel te vertellen. We moesten immers elkaar nog leren kennen. Helaas begon ik mij na een tijd wel te storen aan bepaalde dingen. Hij pikte mij bijvoorbeeld nooit eens op. Ik was ook nooit echt alleen met hem. Er was altijd wel iemand die hij kende als we ergens naartoe gingen. Waren we dan alleen bij hem thuis viel hij meestal in slaap midden in de film. Daar zat ik dan naast een snurkend lief. Om de haverklap was hij dan ook aan het sms'en met zijn beste vriendin, die dan even later ons kwam vergezellen. Ik begon toen serieus na te denken over onze relatie. Ik probeerde hem uit te leggen hoe ik mij voelde, maar hij leek mij niet te begrijpen. Alles wat ik zei of deed was goed, terwijl ik liever had dat hij eerlijk was en mij soms eens tegensprak. Ik voelde dat hij tot over zijn oren verliefd op me was, maar mijn gevoelens voor hem waren helemaal zo sterk niet. Ik begon met een steen in mijn maag naar hem toe te gaan en ik wist dat dat niet goed was. Ik wou mezelf nog voorliegen dat het zo moest zijn, maar ik wist maar al te goed dat een relatie veel meer moet zijn dan gewoon bij elkaar zijn. Tot op een dag dat ik begon te praten met mijn papa en vrienden over mijn twjjfels. Niemand zei me exact wat ik moest doen, maar iedereen gaf me wel argumenten dat we geen gezonde relatie hadden. Vanaf dat moment heb ik beslist om er een punt achter te zetten. Maar hoe zeg je dat nu tegen iemand die smoorverliefd is en de hemel voor je betekent? Na lang nadenken en overwegen heb ik met hem afgesproken bij hem thuis. Hij had niks in de gaten, zelfs niet dat ik mezelf niet was de laatste tijd. Ik wist totaal niet hoe hij zou reageren, maar ik was toch lichtjes geschrokken. Hij hield mij op geen enkele manier tegen, stelde geen enkele vraag en omarmde mij alsof hij voor altijd afscheid van mij moest nemen. Ik zei dat ik wel nog vrienden wou blijven mocht hij dat willen.Het enige wat hij vroeg, was of ik wou blijven of naar huis gaan. Zelf vond ik het beter om naar huis te gaan, want er over babbelen had geen zin toen, wist ik.

Ondanks alles was ik toch in shock. Gelukkig, na alle gesprekken met mijn vrienden wist ik dat ik de juiste beslissing had genomen.

#InpirerendGeluk #1

#InspirerendGeluk is een projectje op de blog van Sas. Het is een vervolg op haar vorig projectje, waar ik toen niet aan deelnam (daar ik haar nog niet kende ;) ). Ik vond het wel leuk en besloot mee te doen. Een leuke manier om mijn lege blogdagen in te vullen ;) Maar ook om jullie mij beter te leren kennen. Geniet van mijn #InspirerendGeluk

ⒸEvelyneVergote



Ik had het er al over op mijn blog, maar bij deze kan ik iets meer uitleg geven over mijn 2 passies. 
Mijn allereerste passie was muziek. In mijn jeugd begon ik meer en meer naar muziek te luisteren. De radio speelt hier thuis dan wel dagelijks (op een zender die niet bepaald mijn voorkeur is), toch begon ik pas als tiener echt naar muziek te luisteren. In die tijd was het de trend om een keuze te maken tussen Gabber of Skater. Dat had te maken met een bepaalde kledingsstijl en ook de muziek waar je naar luisterde. Daar ik thuis niet aangespoord werd om in die rij mee te lopen, genoot ik in stilte van mijn soort. Ik begon met gewoon de liedjes die je in de Ultratop hoorde. Op zaterdag was dat dan de gewoonte om in de late middag naar deze top te kijken op TMF. Dé muziekzender van het moment. Van daar uit begon ik opeens (lees, in mijn latere jeugd) cd's van een bepaald artiest te kopen. Uren spendeerde ik toen op mijn kamer met mijn stereo en koptelefoon aan. 
Nu is dat al veel minder, maar koop nog steeds graag eens een cd van iemand. 
Sinds de vereniging die ik 4 jaar geleden instapte begon ik meer en meer te genieten van pure livemuziek. We gingen vaak naar een optreden, waarvan we de band geboekt hadden voor ons evenement. Een nieuwe muziekwereld ging voor mij open. Want wij streefden toen voor het genre Blues. Blues met een rock-kantje gaf mijn voorkeur, maar de rest kon ik ook smaken. Ik leerde zo ook genieten van onbekende liedjes, want in die wereld schrijf je meestal je muziek zelf. Zàlig! Ik geef toe, ik kocht van geen enkele Blues-artiest een cd, omdat ik vind dat je zo'n muziek live moet beleven. 
Door omstandigheden stapten we na 3j uit die vereniging en zijn we met 4 een nieuwe gestart. Deze keer willen we voor een breder publiek kiezen en laten we alle genres aan bod komen.
Ook mijn 2de passie komt zo aan bod, Fotografie.
Het begon enkele jaren geleden. Ik was op een concert van mijn grote idool Clouseau. Ik nam mijn camera'tje mee, maar bij thuiskomst bleek dat alle foto's mislukt waren. Teleurgesteld trok ik naar mijn buurman (die we eigenlijk neighbour noemen) die veel met fotografie bezig is en lid is van een fotoclub. Hij bekeek mijn 'pruts'camera'tje en zei me zonder blikken of blozen, 'sorry, maar hier kun je niets mee'. Maar ik wou zo graag eens een degelijke foto nemen en vroeg hem om advies voor een nieuwe aankoop. Hij zocht even op het internet en vond voor mij de ideale compactcamera. Toen ik die in mijn handen kreeg wist ik mij geen raad met al die knopjes. Dus besloot ik les te gaan volgen op het Volwassenonderwijs SNT te Brugge. Elke woensdagochtend leerde ik werken met het ding en dat vond ik leuk. Na 1 semester (lees 6 maanden) zat de cursus er op. Stiekem kreeg ik zin in nog meer en besloot ik om ooit een reflexcamera aan te kopen. Ik kocht die over van mijn nicht en ging terug les volgen op dezelfde school. Zo begon ook de échte passie voor fotografie. Nog steeds volg ik les en hoop er nog lang te kunnen volgen.
Zo combineer ik nu ook mijn 2 passies, door naar optredens te gaan luisteren, maar ook te fotograferen. Ook op het evenement zelf ben ik fotografe van dienst.

ⒸEvelyneVergote



Dairy #3 | September

Op 1 September verjaart mijn bff Sarah en begint in België voor de meesten het schoolleven terug. Zelf hoef ik maar de 2de terug naar school, maar dan wekelijks op woensdag :) Dat is dan het voordeel van Volwassenonderwijs, dat is maar 1x/week tenzij je meerdere cursussen volgt ;) Ik hou het bij 1x/week daar ik ook nog ga werken.

Gelukkige verjaardag Sarah!
Ik heb al een reeks cursussen gevolgd en zou doodgraag willen doordoen tot ik mijn diploma haal. Dat is niet verplicht, maar ik zou mijn hobby later graag willen uitoefenen in bijberoep. Mocht mij dit ooit lukken zou ik zeer trots zijn op mezelf, want dit heb ik dan helemaal zelf op mijn eentje gedaan. In het verleden werd er al eens beslist door mijn ouders welke richting ik uit moest in het leven, ondanks dat ik er totaal niet mee akkoord was. Het voelde dan ook goed dat ik de beslissing maakte om fotografie te gaan studeren en ik mijn zin doordreef. Voor velen misschien de normaalste zaak van de wereld, maar voor mij was dat toch een drempel die ik over moest.

Nieuwe maand betekent ook een nieuw krantje op het werk. In zo'n krantje staat allerhande nieuws over en voor de bewoners. Ook voor de familie is dit eens leuk. Ikzelf (samen met een vrijwilligster) verzorg de fotografie van het krantje. Wij nemen voornamelijk foto's van speciale activiteiten zoals een uitstap of een animator die zijn schaap meebrengt om het dan life te scheren op het terras. Hoe de mensen daar dan kunnen van genieten is voor ons een verademing & een plezier om hen zo gelukkig te zien.

Gezien de privacy kan 'k je geen kijkje binnenin gunnen
ⒸEvelyneVergote