ღFotografie mijn levenღ #6 | Herfstsfeer

ⒸEvelyneVergote

Ik wou nog even in de herfstsfeer blijven met m'n wekelijks fotoblogje. Onlangs waren we in een bos & heb 'k naast paddenstoelen enkele sfeerbeelden gemaakt. Daarbij ging 'k plat op de grond ;)Persoonlijk hou 'k van de warme herfstkleuren & raar maar waar, die komen soms best uit na een regenbui. Tijdens deze sessie regende 't zelfs een heel klein beetje. 'k Kon gelukkig schuilen onder de bomen met m'n camera.

Dairy #5 | Medische klachten

ⒸEvelyneVergote
Ik voel mij al een tijdje slecht. Zowel fysiek als psychisch gaat het niet de goede kant op volgens mij. Het ene heeft waarschijnlijk wel met het andere te maken.

Het begon een goeie maand terug. Ik zat, zoals bijna elke avond, met mijn laptop op mijn schoot in de zetel naar tv te kijken. Opeens voel ik harde steken ter hoogte van mijn borstkas. Ik snakte naar adem, maar gelukkig duurde het niet lang eer ik me weer normaal voelde. Ik besloot naar bed te gaan en viel als een blok in slaap. De volgende ochtend voelde ik gelukkig niks meer, maar ik was toch ongerust geworden. Daar het toen weekend was kon ik moeilijk naar de huisarts bellen, dus besloot ik dat de maandag te doen. Helaas moest ik wachten tot de volgende dag eer ik in de agenda van de dokter paste. Zo gaat dat nu eenmaal met die nieuwe dokters. Mentaal bereidde ik mij al voor op het doktersbezoek, want ik verwachtte mij aan een hele reeks onderzoeken. Na mijn hele verhaal aan de nieuwe dokter te hebben gedaan, zei ze dat wat ik had niet alarmerend was. Ook toen ik vroeg of er geen onderzoeken nodig waren, zei ze heel kalm, 'Nee, Mevrouw, dat hoeft helemaal niet' Verward keek ik haar aan en ze zei me dat ik waarschijnlijk onbewust verkeerd aan het ademen was. Mocht het nog eens gebeuren en het duurt langer dan een halfuur mag je eens terugkomen, zei ze met een glimlach. Ik wist eerst niet wat ik hoorde. Helemaal verdwaasd keerde ik dus terug naar huis.

Enkele dagen later begon ik last te krijgen van een hoest. Ik besloot bij de apotheker een hoestsiroop te halen, maar helaas werd mijn hoest erger. Weer maakte ik een afspraak bij de dokter. Ik verwachtte een dosis antibiotica te krijgen, maar kreeg een siroop en zakjes om de slijmen los te maken. Die moest ik innemen bij het ontbijt en voor het slapengaan. Geloof me vrij, ik dacht dat het nooit meer met mij goed zou komen, want telkens bij inname kreeg ik een heuse hoestbui. Het herstel duurde volgens mij ook langer dan als ik antibiotica had meegekregen, maar ja, ik ben geen dokter.

Enkele dagen later kwam ik met barstende hoofdpijn terug van mijn werk naar huis. Ik nam een aspirine en ben rechtstreeks naar mijn bed gegaan. De volgende ochtend had ik nog steeds lichte hoofdpijn. Tegen de middag begon ik last te krijgen van maagzuur. Terug belde ik naar de dokter, maar kon ik er die middag niet meer bij. De volgende dag mocht ik wel op visite en weer deed ik mijn verhaal. Ik kreeg pilletjes om het zuur tegen te gaan. Die mocht ik zo'n 4 à 5 dagen innemen. Toen ik de 5de dag er mee ophield kreeg ik 's avonds weer barstende hoofdpijn. Ik ging weer vroeg naar bed, maar slapen lukte mij niet. Ik voelde steken in mijn buik en wist mij amper hoe te draaien of liggen. Verschillende keer stond ik op om naar het toilet te gaan, tot ik op eens over de pot hing tegen de ochtend.(sorry voor de woordkeuze) Het voelde verlichtend, maar ik was zo moe. Ik had immers de ganse nacht niet geslapen. Ik bleef thuis van de les en haalde mijn slaap in. Toen ik in de namiddag ging werken merkte ik dat ik snel uitgeput werd. Ik had immers geen conditie na zo'n nacht, ondanks dat ik toch 5u slaap had ingehaald. Ook de dagen erna ging het moeilijk met mijn conditie. Ik was dus blij dat het weekend was en ik kon uitrusten.

Nu gaat het al iets beter met me, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik het soms wel moeilijk heb met mezelf. Hobby's zoals fotografie worden opeens een grote opdracht en lijken niet te lukken. Daar kan ik mij dan zo oneindig druk in maken, waardoor de zin om er opnieuw aan te beginnen verdwijnt.
Ook mijn bff Sarah moest er onlangs aan geloven. Opeens stelde ik haar de vraag of ik wel goed bezig ben, terwijl ik diep van binnen wel beter weet. (Sorry Sarah!)

Ik kan alleen maar hopen dat het nu ophoudt met de medische klachten of dat ik anders geholpen word. Mezelf krijg ik hopelijk ook nog wel onder controle. 

ღFotografie mijn levenღ #5 | De rode paddestoel

ⒸEvelyneVergote

Ik ben hier eindelijk terug met m'n langverwachte fotoblog van de week. Deze week koos 'k voor mijn rode paddenstoelen-reeks. Ik zocht al jaar & dag naar die befaamde kabouter Pinnemuts z'n huisje, maar kon die maar niet vinden. Met de klas gingen we op uitstap naar een bos & wat vond 'k daar? Een hele verzameling rode paddenstoelen!! Ik was zo blij dat 'k er zeker 100 foto's van genomen heb. Ik was er niet van weg te slaan, haha. Met als resultaat, deze collage ;)

#InpirerendGeluk #5

ⒸEvelyneVergote
In dit laatste deel is 't de bedoeling dat je terugblikt op de gebeurtenissen waar je trots op bent. 
Omdat 'k steeds op 't zelfde blijf stuiten, wil 'k jullie niet vervelen met de verhalen die 'k voorheen al verteld heb. Daarom hou 'k 't kort & zal 'k er een lijstje zonder uitleg van maken. Die heb je immers toch niet nodig, wat mij betreft. Anders kan er nadien nog altijd gevraagd worden om meer uitleg.
Ik plaats ze ook niet in volgorde, maar gewoon lukraak hoe ze in me opkomen.
So, here we go!

*Diploma behalen
*Aankoop Auto (2dehands van m'n nonkeltje)
*Plaatsen eigen Carport naast ouderlijk huis
*Huidige job al 9 jaar volgehouden (& ik hoop op nog vele jaren)
*Fotografie gaan studeren in Volwassenonderwijs
* Lid van een vereniging worden & er de fotografie mogen verzorgen

Lees deel 1, 2, 3 & 4 ook ;)

ღFotografie mijn levenღ #4 | Laptop kapot

ⓒPixabay.com By TheHilaryClark

Normaal plaats 'k op woensdag een fotoblog, maar dat is er vorige week niet van gekomen. Ook deze week zal 't mij niet lukken, maar wil 'k wel een woordje uitleg geven.
Op zaterdag, nu een week geleden, viel m'n laptop opeens uit. Ik checkte alles & kwam tot de conclusie dat m'n lader 't had begeven. Ik had gelukkig nog m'n batterij, want die steek ik bijna nooit in. Ik moest er zuinig mee omspringen, want ik wist dat ik er geen volle dag mee kon doen. Ik probeerde de IT'er te bereiken & hij zou een nieuwe lader bestellen. Omdat hij enkele jaren geleden verder van huis verhuist is & dus ook een heuse afstand moet afleggen, besloot hij om de lader te laten opsturen door de firma. Helaas tot op heden heb 'k nog geen lader ontvangen.. Bij navraag aan de IT'er bleek dat hij idd nog steeds geen bevestigingsmail van de firma had gekregen. Dus is nu de vraag: 'waar blijft die lader nu?' Ondertussen is er al een week voorbij & sukkel 'k nu van m'n iPad (waar 'k nu op bezig ben) & m'n ouders hun pc. Veel kan 'k niet doen, daar m'n fotobewerkingsprogramma's op m'n laptop staan. Vandaag is 't echter evaluatie op school, dus moet je foto's indienen van de afgelopen lessen. Ik waagde 't er op & stak m'n batterij in. Ik deed enkel 't hoogst nodige, want opeens was 't ook over & out met m'n leeggelopen batterij. Gelukkig was 'k net op tijd klaar. Ik wou nog snel iets maken om hier te plaatsen op woensdag, maar dat is mij helaas niet gelukt. Maar ik beloof, zodra 't terug in orde is, ik jullie dubbel zal verwennen met m'n fotografie ;)

#InpirerendGeluk #4

Hier ben 'k alweer met deel 4 van #InspirerendGeluk Het projectje van Sas waar 'k al een deel 1, 2 & 3 voor schreef ;) Deze keer is 't de bedoeling dat je vragen beantwoord zoals in het gekende spel Doen, durf & waarheid. Lees je mee?

ⒸEvelyneVergote

 DOEN
*Wat zou je nog willen doen in je leven?
Op eigen benen staan. Een raar antwoord? Voor mij niet. Financieel lukt 't mij nog niet om alleen te gaan wonen, maar ook zelfstandigheid lukt mij niet altijd daar 'k nog thuis woon & alles voor mij word gedaan (niet mijn keuze!)
*Heb je wel eens iets gedaan waar je heel trots op bent & wat is het?
Ik ben vooral trots op de eigen keuzes dat 'k maak. Niet gemakkelijk met ouders die al van kleins af aan alles voor mij beslissen.
*Wat doe je altijd als je eerste wakker word?
Da's een moeilijke, want ik ben nooit als eerste wakker.
*Waar was je bang/angstig voor maar heb je het toch maar mooi gedaan?
Hoe raar dit nu ook zal klinken, maar ik heb schrik om alleen ergens naartoe te gaan waar je weet dat er niemand is dat je kent. Zo heb 'k al een paar feestjes mislopen, maar ben 'k toch blij dat 'k die 'angst' heb overwonnen toen 'k terug naar school ging om Fotografie te studeren.
*Wat doe je het allerliefste?
Fotograferen. Ondanks dat 't mij soms ook wel eens stress bezorgd, kan 'k er zo van genieten als 'k een prachtige foto(reeks) heb gemaakt.

DURF
*Wat zou je graag durven, maar heb je (tot nu toe) nog niet gedaan?
In een luchtballon meevliegen. 'k Heb geen hoogtevrees, maar voel mij toch niet 100% veilig op een ladder of iets dergelijks. 'k Denk dus ook niet dat 'k schrik zou hebben mocht 'k in zo'n luchtballon zitten.
*Durf jij voor een groot publiek op te treden?
NEE oh NEE! 'k Haat 't als 'k moet spreken voor een groep mensen, zelfs al zit ik in de groep zelf & hoef 'k niet vooraan te komen. Met m'n camera is dat anders. Ik voel mij precies veiliger achter m'n lens ;)
*Durf jij altijd voor je eigen mening uit te komen?
Helaas, nee, ik durf niet altijd voor m'n eigen mening uit te komen. Door m'n gepest-verleden op school blijft 't door m'n hoofd spoken wat anderen er van zouden denken. Doe 'k 't dan eens wel (bij vrienden waar 'k me goed bij voel) zijn er maar weinig die mij echt begrijpen. Zelfs m'n eigen ouders begrijpen mij amper (ik ben nochtans geen extreem iemand, integendeel)
*Is er iets wat je echt never ever zou willen doen?
Hier moet 'k echt wel diep over gaan nadenken.
*Durf jij altijd oprecht en eerlijk te zijn?
Hm, ja & nee.. Het is te zien in welk opzicht. 'k Ben een eerlijk meisje tegenover m'n vrienden, maar durf al eens een leugentje om bestwil te verzinnen voor m'n ouders. Wie niet, hoor 'k je denken. Maar bij mij ligt 't toch wel anders. 'k Wil m'n ouders natuurlijk niet afschrijven als slechte mensen (integendeel!), al beseffen zij niet wat ze doen met mijn leven. Door alles zelf te beslissen voor mij maakt 't voor mij wat moeilijker om m'n plaats te vinden. & Daar hoort soms een klein leugentje bij om toch wat vrijheid te creëren.
WAARHEID
*Waar ben jij als uniek persoon supergoed in?
Wat? Ik een uniek persoon? Haha. 
*Vertel jij altijd de waarheid?
Ja, in zekere zin wel. Of men mij gelooft, da's een ander paar mouwen.
*Welke superkracht zou je willen bezitten en waarom deze?
Soms wou 'k dat 'k kon toveren. Op m'n werk is 't bijvoorbeeld altijd druk & soms slaat de vermoeidheid toe, waar 'k dan wou dat 'k een toverstaf had om al 't werk voor mij te doen. Of als je thuis nog veel klusjes af te handelen hebt, zou een toverstok ook wel handig zijn ;)
*Is er iets waarvan je nekharen recht overeind gaan staan?
Ja, van 2 dingen. De eerste van spinnen. 'k Haat die harige (of niet-harige) achtpotige beesten! Ook kan 'k 't krijgen als 'k niet gehoord of begrepen word. Dan gaat 't niet over kleine akkefietjes, maar grote beslissingen.
*Wat is het mooiste wat je hebt meegemaakt?
De vriendschap die 'k kreeg/krijg van m'n vrienden. 't Gaat niet altijd even simpel, maar de steun die 'k van sommige krijg is voor mij het mooiste wat er bestaat. 

#InpirerendGeluk #3

In deel 3 van #InspirerendGeluk (projectje van Sas) beschrijf je wat je allemaal hebt meegemaakt tot de persoon die je nu bent. Niet gemakkelijk voor iemand als mij, maar ik heb m'n best gedaan.

ⒸEvelyneVergote


Mijn leven heeft (net als zovelen, vermoed 'k) al zoveel verandering meegemaakt, dat 't moeilijk word om beperkt te blijven. Als kind ging 'k doodgraag naar school, want daar had 'k m'n vriendjes & vriendinnetjes. Als tiener ging er een nieuwe wereld open, die voor mij zeer bitter begon. De middelbare school. 'k Werd er gepest & dat heeft mij niet gemaakt tot wie 'k wou zijn. Ik werd een persoon met zoveel woede in mij & ook m'n zelfvertrouwen ging er mee in achteruit. Tot 'k na 4 jaar in een andere school terecht kwam. 'k Maakte er plezier als geen ander & bloeide helemaal open. Wanneer je je diploma ontvangt begint weer een nieuw hoofdstuk in je leven. Voor mij een hobbelweg op zoek naar werk & ook naar mezelf. M'n ouders lieten mij niet in alles begaan, dus ik werd ook beperkt in wat 'k wou doen. Toch had 'k de tijd van m'n leven, omdat 'k eindelijk 't gevoel had vrij te zijn. Ik ging uit met vrienden, maakte mij amper zorgen om wat de toekomst zou brengen, .. Toch werd 't opeens bittere ernst toen 'k werk vond. Weer een nieuw hoofdstuk in m'n leven, die snel eindigde, daar 'k maar een vervangingscontract kreeg. Nadien zat 'k 1 jaar werkloos thuis. 'k Solliciteerde mij te pletter, liep (zonder wil van m'n ouders) interimbureau's af, zocht vacatures in de kranten, .. Tot 'k bij de RVA geroepen werd. Daar vonden ze dat 'k te weinig deed wat 'k eigenlijk wel deed. Begrijp je wat 'k bedoel? Maar niet veel later, kreeg 'k 2 aanbiedingen op 1 dag. Nu was 't kiezen & ben 'k nog steeds blij met die keuze. 'k Werk er nl nog steeds ;) Ook dat betekende verandering, want ik wou ook met de auto leren rijden. 'k Kon toch niet blijven rekenen op m'n ouders die mij overal naar toe brachten? Na enige discussie schreef 'k mij in voor rijlessen. Ook dat verliep niet altijd even makkelijk. Na een tijdje schakelde 'k zelfs over op een andere rijschool, bij gebrek aan respect. Sinds 'k m'n rijbewijs heb, voel 'k mij ook vrij'er dan ooit. Ondanks dat 'k nog thuis woon & nog steeds voor alles verantwoording moet afleggen, voel 'k mij vrij op de baan & in m'n auto.
Dus om even kort samen te vatten in 1 zin. Alle veranderingen in mijn leven hebben mij gemaakt tot de persoon die 'k nu ben: Een (soms te onzelfzeker) meisje met een auto & een goeie job die ze doodgraag doet.
Wie deel 1 & 2 gemist heeft? Foei! Haha.