Mijn leven zoals het is #54 | Stilstaan in het leven

ⓒPixaby By CristinaGeorginia


Ik ben nu 32 jaar en bereik binnenkort (lees: over exact 4 maand) het getal 33. Mooi cijfer hoor ik je denken, maar voor mij is dat het niet. Ik heb het gevoel dat ik elk jaar meer en meer blijf stil staan in alles wat ik doe. Wanneer ik dan iemand tegen het lijf loop uit het verleden (lagere school, middelbare school, ..) en dan hun verhaal hoor over hun leven gaat mijn hersenpan pas helemaal in overdrive.

Ik luister nochtans met heel veel plezier naar mijn vroegere klasgenote of gewone kennissen uit die tijd hun verhaal. Hoe hun leven drastisch veranderde of hoe ze de perfecte echtgenoot vonden en het perfecte gezinnetje vormen.

Ik heb persoonlijk heel lang genoten van het single-leven. Op 19-jarige leeftijd ben ik pas beginnen uitgaan, maar jongens boeiden mij nog niet. Tot ik close werd met een vriend die later homo bleek te zijn. Ik stond dicht bij hem toen hij het proces homo-zijn kon aanvaarden. Ik deed mijn best om hem te steunen, maar ik werd verliefd.. Ik hield het voor mezelf, maar hij had mij uiteraard door (daarvoor kende hij mij te goed). We bleven vrienden, maar uiteindelijk is het contact helemaal verwaterd. We horen elkaar nog amper (of niet). Pas enkele jaren later kwam er opnieuw een jongen in mijn leven waar ik mijn oog op liet vallen. Helaas was het weer niet wederzijds. We zijn nu nog steeds vrienden, maar horen elkaar niet zo vaak meer. Een goeie 3 jaar geleden kreeg ik dan echt een relatie met iemand, maar die duurde heel kort. Vandaag de dag ben ik nog steeds single en is er niemand in mijn leven waar ik op zou kunnen vallen.

Op werkgebied heb ik het dan wel lange tijd heel goed gedaan, momenteel is dat heel iets minder (zoals jullie wel al hebben gelezen op mijn blog). Ik denk met een gelukkig hart terug op de weg die ik heb afgelegd op werkgebied. Toen ik afstudeerde had ik het geluk om aan de slag te kunnen op een stageplaats tijdens mijn schooltijd. Ik mocht er een vervangingscontract doen van ongeveer 3 maanden, die dan uiteindelijk verlengd werd. Ik heb er graag gewerkt, maar er was helaas geen plaats voor mij. Ik ging dus op zoek naar een nieuwe job, maar dat bleek niet zo simpel als verwacht. Duizenden sollicitatiebrieven later (lees: 1 jaar) kreeg ik een job in een OCMW-rusthuis. Aan de hand van mijn diploma werd ik meteen aanvaard. De eerste jaren had ik het niet makkelijk, maar dat nam plots een andere wending waardoor ik mijn job 9,5j met hart en ziel heb uitgeoefend. Vorig jaar zijn wij verhuisd met ons hele hebben en houden (lees gerust eens onder de rubriek Diary, daar vind je wel hoe dat proces verlopen is) en is de job ook helemaal anders geworden.

Ook woon ik als 30-er nog steeds thuis. Ik heb het lang niet erg gevonden, maar soms wringt het idee wel om uit huis te gaan. Financieel is dat lang niet mogelijk geweest daar ik half-time werkte in het OCMW-rusthuis. Nu werk ik full-time en zou het financieel wel lukken, maar dan moet je wel nog iets vinden. Ik wil die beslissing ook niet overhaast nemen (en thuis willen ze er nog niets over horen). Het zou natuurlijk fijn zijn mocht ik iemand vinden om mee samen te wonen en er een leven mee kan opbouwen.. Maar helaas laat dat leven op zich wachten en krijg ik het gevoel dat ik blijf stilstaan in het leven ondanks dat ik moeite doe om er iets van te maken.. 


Mijn 365daysofphotography-project | week#41

Deze week draaide niet alleen rond de herfst, maar bleek ook de zomer terug in het land te zijn. Mocht je je nog niet vergissen van seizoen ;) Geniet mee.

ⒸEvelyneVergote
 #281 | 08-10-2017 Be bright sunny and positive. Spreads seeds of happiness. Rise, shine and hold your head high. Deze eenzame zonnebloem vond ik nog langs de straat op weg naar huis.


#282 | 09-10-2017 Luck is believing you're lucky. Tussen de groene klaver vind je al herfstkleuren :)


#283 | 10-10-2017 Every leaf speaks bliss. Schitterend hoe je de kleuren ziet veranderen.


#284 | 11-10-2017 The creation of a thousands forest is in an acorn. Dit omhulsel van een eikel lag te midden het voetpad. Daar moest ik gewoon een foto van nemen ;)


#285 | 12-10-2017 Ride softly, listen carefully and love completely. Deze paarden maakten een rit door onze straat :)


#286 | 13-10-2017 Just living is not enough, one must have sunshine, freedom and a little flower. Deze bloem vond ik in het kleinste hoekje van onze tuin achter het hoge gras verscholen.


#287 | 14-10-2017 Bring color to the sky. Bij valavond kom je nog mooie en kleurrijke taferelen in de lucht tegen.

Wie niet tot volgende week kan wachten kan dagelijks een blik gunnen op
https://vergevelyne.wixsite.com/365daysofphotography

52 blije maandagen #39 | 4 redenen om 1 stap tegelijk te zetten

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek
Deze week schreef Melle in haar wekelijkse blije maandag-mail over het overweldigende gevoel die soms bovenkomt. Zeker wanneer er heel veel op je afkomt. Zo is dat ook bij mij. En dan wil ik alles zo snel mogelijk gedaan krijgen en dan liefst in 1 vingerknip. Wat helaas onmogelijk is, dus zet je best 1 stap tegelijk.

Hier mijn 4 persoonlijke redenen om 1 stap tegelijk te zetten:

1. Focus op het positieve
Ik heb nogal vaak de neiging om steeds het negatieve te denken over iets. Of wanneer iets tegenslaat durf ik al eens helemaal zwart te denken. Daarom probeer ik dag per dag op een positieve manier te denken. Ik zeg wel, ik probeer. Het lukt niet altijd..

2. Meer zelfzekerheid
Wanneer ik iets wil bereiken gaan er al heel veel nachten aan tevoren alvorens ik de stap zet om het doel effectief aan te gaan. Dit mede dankzij mijn overdosis onzelfzekerheid. Ik durf soms niet genoeg en dat houd mij meestal tegen. Ik ben ook meestal bang voor de reacties van anderen ondanks dat het mijn keuze is. Dus.. ik moet aan mijn zelfzekerheid gaan werken en dat lukt dag per dag.

3. Structuur
Ik ben geen chaotisch persoon, maar heb structuur nodig in mijn leven. Wanneer het mij te veel word kan ik al eens flippen. Ik heb het nu niet over mijn bureau die vol paperassen ligt, maar wel over de chaos in mijn leven. Of eerder in mijn hoofd. Ik moet het van mij af kunnen zetten en dat doe ik meestal door gewoon aan iets anders te denken. Het lukt niet altijd, maar ik doe mijn best.

4. Geniet van het moment
Er zijn zo van die momenten waar ik echt niet kan genieten, ookal doe ik iets waarvan ik helemaal kan van ontspannen. Dat heeft ook te maken met het feit dat mijn hoofd vol chaos zit. Dan kan ik echt niet genieten. Wat ik nu wel probeer is te genieten van kleine momenten. Van die momenten waarin je onverwacht een koffieklets hebt met een vriendin of een telefoontje met een tante.

Ieder beslist voor zichzelf wat het beste bij zich past. Wat ik hier schrijf is mijn persoonlijke kijk op mijn persoonlijke leven.

Mijn 365daysofphotography-project | week#40

Deze week bleek de herfst toch echt in het land te zijn. Hier en daar kwam ik al wat herfstkleuren in de tuin tegen :) Geniet even mee.

ⒸEvelyneVergote
 #274 | 01-10-2017 Life starts all over again when it gets crisp in the fall. Ik ben doodsbang van spinnen, maar wanneer ik een spinnenweb zie zonder spin durf ik er wel naar te kijken :)


#275 | 02-10-2017 There's nothing so stable as change. Vreemd hoe dit soort gras nu opeens zo mooi begint te bloeien.


#276 | 03-10-2017 Autumn paints in colors that summer has never seen. In onze tuin is er veel bodembedekker te vinden. Daar staan ook veel bomen, vandaar dit tafereel.


#277 | 04-10-2017 Autumn is the hush before winter. Ook in het gras beginnen de bladeren te vallen, wat een mooi herfstig tafereel begint te worden.


#278 | 05-10-2017 Autumn is a second spring when every leaf is a flower. De mooiste foto van deze week vind ik persoonlijk.


#279 | 06-10-2017 There will be sunshine after the rain. Ik hou wel van fotograferen na een regenval. Dan kom je pareltjes als druppels tegen :)


#280 | 07-10-2017 We don't ask the mountain's aid to crack a walnut. In de tuin vond ik een verloren walnoot die wonder boven wonder alleen zijn ene helft is kwijtgespeeld. Ik vond het wel iets hebben :)

Wie niet tot volgende week kan wachten kan dagelijks een blik gunnen op
https://vergevelyne.wixsite.com/365daysofphotography

52 blije maandagen #38 | Weet je wel hoe blij ik van jou word?

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek
Het word gewoon veel te weinig gezegd en dat vond Melle deze week ook. Ik wil ook even van de gelegenheid gebruik maken om enkele mensen te bedanken die er steeds zijn in mijn leven. Ze zijn oh zo belangrijk, maar horen het te weinig. Ookal is dat een beetje omgekeerd ook. Ik heb dat zelf ook wel eens nodig om te weten dat iemand mij graag ziet of graag heeft. (maar wie niet?)

Allereerst moet ik beginnen met mijn familie. Eén voor één zie ik ze graag en hier wil ik niemand in vergeten. Daarom ga ik ook niet beginnen met een lijstje op te noemen van wie eerst komt enzo. Zo hoort het ook niet. Ieder familielid is even belangrijk voor mij en verdienen allemaal een plaatsje in mijn hart.

Ook mijn vrienden mag ik zeker niet vergeten. Ookal hoor ik vele niet elke dag/week en zie ik amper nog iemand, I love them all! Ze kunnen altijd op mij rekenen, whatever happen!

And last but not least, jullie mijn lieve lezers! Dankzij jullie kan ik blijven schrijven op dit kleine stukje internet. I LOVE YOU!

Mijn 365daysofphotography-project | week#39

Het was een redelijk bewogen week. Zowel privé als met het weer. De ene dag zon, de andere regen, ofwel beiden in 1 dag. Geniet mee van mijn week in foto's.

ⒸEvelyneVergote
 #267 | 24-09-2017 It doesn't matter how slow you go, as long as you don't stop. Ik vond deze slak tijdens het oprapen van de vele walnoten in het gras. Ik heb ze veilig op het terras gezet zodat ze haar weg kan verderzetten.


#268 | 25-09-2017 What we focus on grows. Deze paddenstoel stond helaas maar 1 dag recht. De steel was iets te smal naarmate het hoedje was.


#269 |  26-09-2017 I wish we were all rose-colored. Moet ik je nog vertellen dat ik dit de mooiste bloem van de wereld vind?



#270 | 27-09-2017 Keep going, keep growing. Normaal moet dit een aronskelk voorstellen, maar blijkbaar groeien de bladeren momenteel door de knop. Bizar :)


#271 | 28-09-2017 Never stop looking up. Ik hou wel van die speelse vormen van wolken in de lucht.


#272 | 29-09-2017 Go nuts! Het is de tijd van het jaar om walnoten te rapen. En we hebben er veel!


#273 | 30-09-2017 When the wind blows, the grass bends. Droge bloemen in groen gras. Het heeft wel iets. Al moet ik eerijk toegeven dat ik toch wel eens goed moet kijken wat het nu precies is.


Wie niet tot volgende week kan wachten kan dagelijks een blik gunnen op
https://vergevelyne.wixsite.com/365daysofphotography