Hoe ik denk over mijn huidige werksituatie

ⒸEvelyneVergote

Het is jullie misschien al opgevallen. Ik ben doodongelukkig in mijn job. Maar ja, waarom? Dit is waar ik voor gestudeerd heb, hoor ik velen zeggen. Nee, dat is het niet. Ik krijg niet het takenpakket in mijn schoot geworpen waarvoor ik gestudeerd heb. Ik heb al meermaals duidelijk gemaakt dat het anders moet, maar helaas iedereen heeft dovemansoren precies. Ik ben het wel een beetje beu om op deze manier verder te gaan.

Zo had ik onlangs een pittige discussie met een collega. Het ging over het feit dat ze dingen deed die niet bij haar job hoorde. Ik dacht bij mezelf, 'ah zo, en ik doe dat wel?'. Maar ik antwoordde, 'dat weet ik en weet jij hoe graag ik het anders had gezien?' Er was even een kleine stilte, waarop ze vervolgde 'trek het je niet aan, ik ben daar ook mee gestopt'. Dan denk ik, als we nu eens allemaal samen aan die verdomde alarmbel trekken zal toch wel iemand moeten luisteren, niet? Maar, nee. Men laat mij in de kou staan en zo word ik verweten als iemand die een ganse dag klaagt en zaagt.

Hallo? Moet het dan zo verdergaan? Moet ik dit blijven slikken tot ik op pensioen mag? Als ik dat al zal halen. Schiet er dan niemand wakker? Is dat dan zo normaal dat ik doodongelukkig rondloop in een job die niet eens de mijne is? Ik begrijp het gewoon allemaal niet meer.

Nu hoor ik de mensen al denken. 'Meid, zoek gewoon een andere job' of 'Volg gewoon een opleiding die wel bij je past'. Ja, simpel klinkt dat. Ware het niet dat ik mijn job een tijd geleden met hart en ziel deed en mocht ik dit opnieuw mogen kunnen doen ik weer helemaal van mijn job zou gaan houden. Maar iemand haalde het ooit in zijn hoofd om die job waar ik zo mijn hart en ziel in heb gestopt even helemaal te restylen en niet langer op dé job als de mijne te laten lijken.

Doe jij de job waar jij van houd?

6 opmerkingen

  1. Herkenbaar! Mijn eerste job (waarvoor ik nu mijn opzeg aan het doen ben), is nooit echt mijn droomjob geweest, maar was in het begin wel echt uitdagend en veelzijdig. Op den duur werd het echter heel administratief en was er gewoon steeds minder tijd voor de dingen waarvoor ik opgeleid ben (en die ik wel nog steeds leuk vond). Toen er een vacature online kwam voor iets anders dat echt helemaal mijn ding leek, heb ik dan ook niet getwijfeld. En nu ben ik dus aan mijn opzeg bezig ;-) Superspannend, maar wel echt de juiste keuze, denk ik. Als je werk je ongelukkig maakt, moet je er proberen iets aan te veranderen, of dat nu is door weg te gaan of door iets aan je job te veranderen. Natuurlijk ligt dat niet alleen aan jezelf, dus succes ermee! :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik vind het vooral erg dat ik niet meer kan doen waar ik voor gestudeerd heb. En dat maakt mij zo 'kwaad'. Waarom nemen ze iemand aan om die dan een totaal andere job te geven? Ik ben er nog niet uit wat ik moet doen, maar soms.. ja soms is er erge frustratie omtrent het hele gedoe.

      Verwijderen
  2. Zo erg en schrijnend :( Een mens brengt zoveel tijd op z'n werk door dat het echt zonde is om tegen je zin te doen! Heb je al eens met mensen van hogerhand gesproken? Ik denk daarbij aan de directeur of de persoon die destijds in dienst heeft genomen? Wanneer ze horen dat je diep ongelukkig bent en misschien in de toekomt een andere job zou nemen, beseffen ze misschien hoe ernstig het is. Ze veranderen wellicht liever je job dan je kwijt geraken?
    Ikzelf doe mijn job wel graag. Ik haal er echt wel voldoening uit. Jammer genoeg zijn er soms wel eens minpuntjes. Ten eerste zijn er taken die eigenlijk niet echt verpleegkundig zijn of veel bureauwerk maar dat neemt gelukkig niet de bovenhand. Ten tweede zijn sommige bewoners niet simpel om mee om te gaan maar dat maakt het uitdagend. En ten derde zijn er wel eens frustraties met collega's maar dat is gelukkig niet vaak, we zijn wel een goed team :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben logistiek van opleiding en dus ondersteuning van het verzorgend personeel. Maar merendeel doe ik onderhoud. Dat klopt niet! Ik heb in de eerste plaats onderhoud aangenomen om een fulltime-job te krijgen (dus deeltijds logistiek, deeltijds onderhoud) met het idee om later te veranderen naar fulltime logistiek. Maar helaas is daar na bijna 2j nog steeds geen sprake van. Ik ben al naar directeur en zoveel meer mensen geweest die iets voor mij zouden kunnen doen, maar ik kwam steeds van een kale reis thuis. Echt frustrerend. En dat vreet aan een mens. Zo sta ik graag in de zorg (als logistiek) maar kan ik mijn job niet goed doen omdat ik niet kan doen wat ik feitelijk moet doen. En daar komen discussies van uiteraard.

      Verwijderen
  3. Wat onwijs rot om te horen dat je takenpakket er nu zo anders uitziet en dat je daardoor niet echt plezier meer hebt in (het grootste deel van) je werk. Ik kan me voorstellen dat je er op zo'n manier niet echt voldoening uit haalt en dat het veel frustratie oplevert. Kun je niet toch eens voorzichtig kijken naar een soortgelijke baan bij een ander bedrijf, waar je wel je oorspronkelijke takenpakket zou hebben? Dat betekent niet meteen dat je ook ergens anders gaat solliciteren of komt te werken, maar het kan misschien al fijn zijn om eens je opties te verkennen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik haal inderdaad geen voldoening meer uit mijn werk en dat speelt op mijn gemoed..

      Verwijderen