Evelyne schrijft fictie#2 | Astrid

ⒸUnsplash.com By Aaron Burden


Deel 1 gemist? Lees het hier

 
’Eindelijk thuis’ zuchtte Astrid en plofte zich in de zetel. Even later rinkelde haar gsm. Eerst had Astrid totaal geen zin om op te nemen, maar toen bedacht ze net dat het misschien de politie kon zijn. Snel grabbelde ze in haar jaszak naar het rinkelende ding en nog snel kon ze op het groene telefoontje duwen. ‘Hallo’ hoorde ze zichzelf zeggen. ‘Dag mevrouw, bent U de eigenaar van deze telefoon?’ ‘Euh, ja’ zei Astrid bedenkelijk. ‘Ik ben Charlotte Kittens en bel in functie van het telecombedrijf Proximus. Hebt U even tijd om een enquete te beantwoorden? Het neemt maar 2 minuutjes van je tijd in.’ Met een diepe zucht antwoordde Astrid dat ze er geen zin in had. Toch bleef Charlotte aandringen, tot Astrid het beu was en kwaad haar gsm afduwde. ‘Wat een kutdag!’ riep Astrid nog. Ze stond op en liep de trap op naar de badkamer. Ze liet het bad vollopen en ging vervolgens naar de slaapkamer om haar pyjama uit de kast te halen. Dan liep ze terug naar de badkamer en helemaal ontkleed liet ze zich in bad zakken. ‘Verdorie, ben ik nu die heerlijke badschuim van Lush vergeten op het rek.’ Ze probeerde recht te staan in het bad om te kunnen reiken naar het flesje die uitgestald stond achter het douchegordijn. Nog net kon ze grijpen alvorens het helemaal in het bad plonsde. Voorzichtig liet ze zich weer zakken en deed een beetje van het flesje in het badwater. Nu kon ze eindelijk relaxen. ‘Ding dong’ hoorde ze opeens. ‘Oh nee! Wie is dat nu weer?’ Met een diepe zucht stapte ze uit het bad en sprong in haar pyjama. Ze greep nog snel naar haar badjas en hoorde nogmaals de deurbel, maar nu langer. ‘Jaja, ik kom’ riep ze. Wanneer ze bij de deur kwam en de sleutel in het sleutelgat had gedraaid klopte iemand op het raam. ‘Ja zeg, zal het gaan ja?’ riep Astrid wanneer ze de deur opengooide. Daar stond Emmy voor de deur. Helemaal in tranen. Astrid liet Emmy binnen en vroeg wat er gaande was. Emmy snikte, maar zweeg. ‘Kom, laat ons gaan zitten.’ Astrid nam Emmy vast en begeleidde ze naar de zetel. ‘Ik haal een lekkere warme choco en dan ga je mij eens vertellen wat er gebeurt is. Nog steeds zat Emmy onophoudelijk te snikken wanneer Astrid de warme choco en een fleece-dekentje bracht. ‘Meid toch, wat is er toch aan de hand?’ vroeg Astrid en sloeg haar arm om Emmy heen. Nog steeds kon Emmy geen woord uitbrengen. Ze bleef maar huilen. Astrid bood een kop choco aan Emmy aan. ‘Hier, drink eerst en kom tot rust.’ Emmy nam voorzichtig de kop choco uit de handen van Astrid en zette haar lippen aan de rand van de tas. ‘Iiieh, dit is warm!’ riep Emmy uit. ‘Ja, zotteke. Het is dan ook warme chocomelk, hé.’ verdedigde Astrid zich. Emmy glimlachtte. ‘Dank u’ zei ze.

Auteursrecht behoort tot ⒸEvelyneVergote Gelieve dit te respecteren en niet zomaar over te nemen.

Geen opmerkingen