Terugblik op een triest gebeuren | 22 Maart 2016

ⒸEvelyneVergote

Vandaag is het twee jaar geleden dat er in en rond Brussel verschillende aanslagen werden gepleegd, als opvolger van de aanslagen in Parijs. Nooit vergeet ik het moment dat ik wakker werd en mijn moeder mij het nieuws vertelde. Ik dacht onmiddellijk aan mijn vriendin Bea, die daar ergens tewerkgesteld was. Ik sms't haar onmiddellijk en bleef angstvallig voor tv zitten met de gsm in mijn handen. Kippenvel kreeg ik van de live beelden. Beelden die ik waarschijnlijk nooit vergeet. Je kunt op dat moment alleen maar denken, ik hoop dat er niemand aanwezig is die ik ken. Gelukkig, dat was niet zo. Maar uiteraard vond ik het ook heel erg voor de onschuldige andere aanwezigen, die om hulp riepen of er hulpeloos op de grond lagen.

Gelukkig was mijn vriendin thuis die dag, maar wachtte ze nog op antwoord van haar man die er wel aan het werk was. Die bleek gelukkig ook ongedeerd. Heb ik even gehuild van blijdshap toen! Ik denk dat niets erger is om mensen die je nauw aan het hart liggen op deze manier te moeten verliezen. Maar ik voelde ook heel veel pijn en verdriet die dag. Nog steeds als ik er aan terug denk. Al die onschuldige mensen, getroffen door een aanslag van Syrië-strijders. Dan denk je toch wel 'waar gaat deze wereld toch naartoe?'.

Ookal werd de plaats van het gebeuren snel terug opgeknapt en gaat het leven er gewoon door, toch blijft deze dag voor velen in het geheugen gegrift. Altijd zal ons land aan deze gebeurtenis herinnert worden.

4 opmerkingen

  1. Ik heb daar wel van moeten wenen. Ik weet nog dat David en ik wakker werden en hij op zijn gsm had zitten kijken en iets zei van: er is een aanslag geweest in Brussel. Ik denk dat wij de hele voormiddag tv hebben gekeken om alles te volgen en daarna zijn we gaan wandelen, omdat ik er even uit wou. Wat een nachtmerrie voor die mensen die dat meegemaakt hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb nog steeds een krop in mijn keel als ik die beelden zie. Ook als ik de herdenking op tv zie in het nieuws kon ik mij niet inhouden. Ik prijs mij gelukkig dat ik geen bekenden verloren ben, maar.. het had niet veel gescheeld. Ik mag er echt niet aan denken..

      Verwijderen
  2. Ik herinner me die dag ook nog goed. Moest een laatdienst gaan doen op mijn stage en had eindbeoordeling. Die beoordeling kon me echt niks meer schelen. Ik was in gedachten echt op een andere plaats op dat moment.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat begrijp ik. Ik moest toen die dag om 15u beginnen en in het rusthuis werd er ook over gepraat onder collega’s (de bewoners hadden er geen besef van)

      Verwijderen