Op de koffie: Bij Mirjam

ⒸEvelyneVergote
Mijn naam is Mirjam Hart. Ik heb een blog genaamd ‘Een Goed Verhaal’ waar ik voornamelijk blog of interieur& lifestyle onderwerpen met een duurzaam tintje. Daarnaast heb ik met een paar andere bloggers “The Baby project”, waar we bloggen over duurzaam ouderschap. Maar ik ben vooral moeder van 3 kinderen (Noah van 12, Eli van 3 en Filou van 9 maanden). Met mijn gezin woon ik in een nieuwbouwhuis in Zwaag, Nederland.

Ik ben nogal een chaoot. Alleen met openbaar vervoer reizen is voor mij behoorlijk stressvol, omdat er nog weleens wat misgaat.
Op een avond had ik met een aantal meiden afgesproken in Haarlem om een hapje te eten. Voor mij betekent dit een ritje met de bus en een rit met de trein waarbij ik moet overstappen. Omdat ik dit traject heel vaak heb gedaan ging het gelukkig goed, maar was ik wel behoorlijk druk in mijn hoofd.
Vervolgens moest ik op zoek naar het restaurant waar we hadden afgesproken. Ook weer spannend, maar met Google Maps op m’n telefoon kom ik tegenwoordig overal.
Ik was de eerste in het restaurant en alhoewel ik het behoorlijk spannend vind om in mijn eentje openbare gelegenheden binnen te stappen (ja, ik ben een beetje een zenuwpees) stapte ik dapper de zaak binnen en sprak een jongen van de bediening aan. Ik zei dat we hadden gereserveerd, maar er was in het restaurant geen reservering bekend. Hij ging het even navragen bij zijn collega en hij liep naar de andere kant van het restaurant. Ondertussen was ik druk bezig om contact te leggen met de meiden die nog onderweg waren om te vragen onder welke naam er gereserveerd was en uiteindelijk kreeg ik een berichtje dat er nog helemaal niet gereserveerd was.
Het was ongelofelijk druk in het restaurant en ik zag in de eerste instantie de jongen van de bediening niet die ik zojuist had gesproken. Ik voelde me een beetje bezwaard omdat ik had gezegd dat we hadden gereserveerd en hij het helemaal ging navragen, terwijl mijn informatie niet klopte. Toen zag ik de jongen weer en ik begon meteen een verhaal af te steken dat ik net had geappt met mijn vriendinnen en dat ik het verkeerd had begrepen en of ze een tafel hadden voor 4 en niet 5, omdat er ook nog iemand had afgezegd op het laatste moment. De jongen keek me een beetje vertwijfeld aan, waardoor ik nog meer het gevoel kreeg dat ik mijn verhaal duidelijk moest maken (lees: ratelen). Dat stopte op het moment dat zijn collega erbij kwam staan: De jongen die ik bij binnenkomst had gesproken! Ik had dus een heel verhaal opgehangen aan een jongen die van niets wist! Ze moesten gelukkig lachen om de verwarring en een van de jongens zei ook dat ze vaker voor elkaar aangezien werden (wat ik betwijfel, want ze leken eigenlijk helemaal niet op elkaar), maar ik voelde me toch best opgelaten toen ik daar nog een tijdje op mijn vriendinnen moest wachten!

Bedankt Mirjam voor je verhaal! Wil jij ook zo'n verhaal met ons delen? Dan kan dit door te mailen naar vergevelyne@gmail.com met als onderwerp 'Op de koffie'. Ik ben benieuwd!

Geen opmerkingen