Onbewust verkeerd ademhalen of hyperventilatie

ⒸEvelyneVergote

Het gebeurde met mij vorige week. Ik was gewoon aan het werk zoals ik dagelijks doe. Ik moet me dan wel vaak haasten in mijn job, toch was het redelijk rustig die ochtend. Op een gegeven moment voel ik mij heel erg opgejaagd en voelde ik mezelf alsof ik aan het zwemmen was maar mijn hoofd amper boven water kon houden. Ik lichtte een collega in en ze nam mijn bloeddruk. Die stond goed, maar mijn pols sloeg 124 per minuut. Veel te veel! Dat was ook de reden waarom ik mij zo voelde.

Na de pauze voelde ik mij al beter en tegen 's avonds was ook mijn polsslag gezakt. Enkele dagen later kreeg ik net hetzelfde gevoel en besloot ik die avond naar de dokter te stappen. Ik was er niet meer gerust in. Daar luidde de analyse: 'onbewust verkeerd ademen ofwel hyperventilatie'. Ik moest de oorzaak ook niet heel ver te zoeken, nl stress.

Een tijdje geleden (ik weet niet meer precies wanneer) had ik net hetzelfde maar op een andere plaats. Toen voelde het veel pijnlijker, want het leek alsof mijn borstkas helemaal ingeklapt was. Dat was eveneens onbewust verkeerd ademen. Nu kreeg ik het advies om naar de kinesist te stappen en ademhalingsoefeningen te krijgen. Zo leer ik nu via de buik te ademhalen ipv via de borst. Heel interessant, maar nu is het de kunst om die op het moment van de hyperventilatie correct uit te voeren.

Heb jij hier al van gehoord of mee te maken gehad?

6 opmerkingen

  1. Ik heb er ook last van! Soms inderdaad echt door stress maar soms ook gewoon als ik in de auto zit ofzo. Dan voel ik een druk op mijn borst en krijg ik het gevoel alsof ik te weinig zuurstof krijg en dan weet ik ook dat ik mijn ademhaling aan moet passen. Vorige zomer heb ik een erge voedselvergiftiging gehad en toen viel ik elke keer flauw van het overgeven en dat was dus ook van het hyperventileren (het flauwvallen hé). Elke keer toen ik 'wakker' werd had ik heel erge kramp in mijn handen en kuiten en tintelden mijn lippen, wat er dus ook mee te maken heeft. Ze zeiden dat toen ook in het ziekenhuis dat ik heel diep in die hyperventilatie zat. Eigenlijk heel traumatisch allemaal. Gelukkig is het tegenwoordig niet meer zo ernstig en kan ik er ook goed op reageren :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh amai, bij jou klinkt het nog erger. Pas op, ik weet dat wat ik vorige week heb gehad niet zo heel ernstig is. Maar mocht ik er niet om kijken zou het wel erger kunnen worden. Ik hoop in ieder geval dat je het niet meer moet meemaken.

      Verwijderen
  2. Ik heb het vroeger wel eens gehad, toen ik een jaar of vijftien was of zo tot een jaar of achttien. Het was ook alsof ik buiten mezelf trad (moeilijk uit te leggen. Maar heel vervelend dus. Pas goed op jezelf hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zelf heb ik last van paniekaanvallen en hyperventilatie is daar dus een onderdeel van. Oorzaak is hoogstwaarschijnlijk ook puur stress. Ik heb dan vaak het gevoel dat ik moet overgeven. En doordat ik precies niet meer kan ademen kan ik ook niet meer praten. Heel vervelend én genant. In het begin dat ik zulke ‘aanvallen’ kreeg dacht ik ook soms dat ik echt ging sterven, waardoor mijn paniekaanval alleen maar erger werd. The struggle!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh dit is een stuk erger dan wat ik heb. Ik hoop dat je dit soort aanvallen niet veel meer krijgt en het op een dag allemaal onder controle kan houden. Ik ben geholpen door naar de kinesist te stappen. En onbewust let ik er nu ook meer op, hoe ik nu exact adem.

      Verwijderen