On my mind | Soms is het beter om te zwijgen..

ⒸEvelyneVergote

Je zou het mij misschien niet nageven, maar soms zou ik beter nadenken vooraleer ik iets zeg. Jawel, ook ik bega al eens de fout om eerst te praten en dan pas na te denken. Zo word ik al vaak eens op de verkeerde manier begrepen. Ik praat het niet goed. Maar toch..

Je kunt mij in feite een beetje vergelijken met een tikkende tijdbom. Ben je bij mij op het moment van ontploffen kun je wel eens de volledige vlaag vangen. Ookal weet ik achteraf dat dat helemaal niet hoefde. Dan krijg ik het moeilijk om het terug goed te maken. Vooral met mensen die je niet goed kent.

Ik heb nochtans totaal geen probleem om mijn fouten toe te geven, behalve op deze manier. Hoe vreemd klinkt dat nu? Ja en toch is het zo. Als mijn ouders of beste vrienden op dat moment van ontploffen in mijn bijzijn zijn, dan is het misschien even stil maar na een tijdje al terug bijgelegd. Gebeurt dit bij een kennis die je niet zo vaak ziet, is dat al moeilijker. Ik durf die persoon niet meer te contacteren of tegen het lijf te lopen.

Wat er met mij op dat moment dan gebeurt is dat ik verschrikkelijk bang word. Bang om de confrontatie aan te gaan. Het liefst wil ik op dat moment gewoon verdwijnen en elders terug tot leven komen om met een verse lei te beginnen.

Zo werkt dat uiteraard niet in het leven. We maken allemaal ruzie, we hebben allemaal wel eens woorden en de één ligt je al beter dan de ander. Toch is het spreekwoord 'Spreken is zilver, zwijgen is goud' soms wel eens van toepassing. Het probleem is dat het er bij mij soms sneller dan gewild uit mijn mond rolt.

Herken je dit onvlambaar zijn?

4 opmerkingen

  1. Voor een deel is dit voor mij wel herkenbaar, ja. Alleen ben ik zo’n persoon die mijn gevoelens heel erg opkropt (ik kan daar gewoon nooit over praten) en dan komen die er soms plots allemaal ineens uit. Zo genant. Dan kan ik beginnen wenen zonder ophouden. Op dat vlak ben ik dus ook een tikkende tijdbom. Heel vervelend!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja precies, zo is dat bij mij ook zo. Al huil ik niet vaak bij het bijzijn van anderen..

      Verwijderen
  2. Ik spreek het meestal gelijk uit. Ik kropte vroeger mijn gevoelens en emoties op maar dat heeft echt geen zin heb ik wel gemerkt �� ik denk “let it gooooo” haha

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat moet je kunnen, maar helaas kan ik dat niet.. Met als probleem dat het er allemaal ineens uit komt en helemaal fout.

      Verwijderen