Foto van de week #35

ⒸEvelyneVergote
Het is weer de periode van het jaar! De paddenstoelen schieten als .. euh.. ja, paddenstoelen dus, uit de bosgrond ;) Bij ons in de tuin staat er een stam afkomstig van een dennenboom die we enkele jaren terug hebben omgedaan omdat die té groot (zowel in de hoogte als de breedte) was geworden. Door de jaren had die stam ook een hele wortelconstructie onder de grond gemaakt, waardoor het onmogelijk was om die met wortel en al neer te leggen. Daarom hebben we besloten om die tot op een bepaalde hoogte om te doen en daar groeien nu elk jaar een reeks kleine paddenstoelen op.

Heb jij al paddenstoelen gevonden?

Op Tv #6 | Rode Neuzendag 2018


Gerelateerde afbeelding
ⒸBy VTM.be


Deze week zag ik op tv een programma genaamd 'Jong geweld'. Dit programma werd gemaakt in voorbereiding van Rode Neuzendag op VTM. Ik schreef er enkele jaren terug al eens over (lees het hier). Deze keer ging het over jongeren die door psychische problemen in een instelling zijn terecht gekomen.

De één was met drugs in contact gekomen, de ander werd gepest op school. En dat laatste is mij helaas ook overkomen. Ik had het geluk dat ik familie en vrienden rond mij had die mij door deze periode heen hebben gesleurd. Maar het trauma is wel in mij gebleven. En net dat is wat weinigen beseffen. Wat het doet met je wanneer je iemand uitlacht met eender wat.

Iedereen lacht wel eens met elkaar en dat moet ook eens kunnen. Maar let wel op hoe je het doet en weet welke impact dit kan hebben op die persoon. Ook de toon in je stem kan heel veel doen met iemand. Je kan van nature een stoerder type zijn die al snel een snak en snauw uitdeelt, maar dat komt zeker niet ten goede van de persoon wie je voor je hebt.

Je kunt niet iedereen leuk vinden, maar wie je niet leuk vind laat je dan beter met rust in plaats van dingen te zeggen die de persoon kunnen kwetsen. Zo werd ik bijvoorbeeld heel vaak buitengesloten in de groep en voelde ik mij niet aanvaard. Wanneer men dan verplicht werd om met mij samen te werken trokken ze meestal alles in het belachelijke en zetten ze mij op de voorgrond om mij te kunnen uitlachen. Hierdoor werd ik heel erg onzeker en durfde ik amper nog een woord uit te brengen uit schrik dat iedereen met mij zou lachen. Ook nu heb ik dat nog steeds. Zet mij niet voor een groep mensen om een uitleg te geven over iets. Ik krijg het op slag benauwd en zal niet uit mijn woorden komen.

Wat ik vooral heb moeten leren is dat ik terug moest aanvaarden dat ik ook iets kan. Hoe klein ook, ik ben blij met een compliment.

Life #24 | Mijn verslaving: Supercity

ⒸEvelyneVergote

Enkele jaren terug deed ik op mijn blog een grote bekentenis. Ondertussen, zoveel jaar later, is er niet veel verandert, behalve dat ik het nog intenser beleef sinds mijn blogpauze.

Indertijd speelde ik enkele spelen op Facebook met een bepaalde groep speelvrienden. Die later toch wel vrienden werden aangezien we meer deelden dan alleen maar de passie voor het spel. Ondertussen spelen we allen nog steeds samen al is het met een ander spel. De spelen die we indertijd speelden zijn ondertussen uiteen gevallen.  De één kan door omstandigheden niet meer op het spel, de ander vind er niets leuks meer aan daar het al alles heeft en er geen nieuwe opdrachten komen.

Zo waren we het samen spelen een beetje ontgroeid en stiekem misten we dat wel. Daarom zijn we op zoek gegaan naar een nieuw spel waarin we terug samen kunnen spelen en dat is Supercity geworden. Ik moet eerlijk bekennen.. het is voor mij een echte verslaving geworden ^^


Om het spel even uit te leggen. De naam zegt het al een beetje zelf. Het is de bedoeling dat je aan de hand van opdrachten een stad opbouwt. Uiteraard zou het geen spel zijn als er geen moeilijkheidsgraad in zit en je feitelijk moet geholpen worden door buren (vrienden) om gebouwen sneller klaar te krijgen. Hoe verder je in het spel zit hoe meer je tijdsopdrachten krijgt en hoe moeilijker die ook worden. Om de zoveel tijd is er ook een grote tijds- en teamopdracht. Maar die is nooit hetzelfde. De ene keer vorm je een team met vreemden die in hetzelfde level als jij zitten, maar speel je wel alleen. Ook kregen we recent een echte team-opdracht waarin je groepjes moet vormen en dan samen de opdracht moet spelen. Zo moet je dan samen een hoeveelheid ballen of iets anders verzamelen en dan krijg je grote bonusprijzen. En elk zo'n opdracht heeft 4 stadia, waarin je dan ook nog eens energie of goederen wint. Hoe verder je daar dan in raakt kun je leukere dingen winnen zoals gebouwen die je anders voor superbucks (zeldzame briefjes) moet kopen.

Elk vrij moment spendeer ik hedendaags aan het spel. Bij het opstarten van mijn laptop 's morgens (of eender wanneer het kan) is dat het eerste dat ik check na het openen van mijn mailbox. Pas enkele weken geleden durfde ik toegeven aan mezelf dat ik eigenlijk een beetje verslaafd aan het worden ben. Ook mijn moeder gaf dit onlangs toe bij zichzelf, want zij speelt exact hetzelfde spel.

Heb jij een spelverslaving (of andere verslaving?)

Terug van (even) weggeweest | I'm back!

ⒸPexels.com By Maddy Zen

Door omstandigheden hield ik even een pauze op mijn blog. Ook mijn 365 dagen bloggen-challenge brak ik hierdoor af. Ik had even tijd voor mezelf nodig waardoor ik alles eens grondig op een rijtje moest zetten.

Na enkele dagen miste ik het bloggen wel, maar ik ben tijdens de blogpauze wel steeds blijven lezen bij mijn collega-bloggers. Zo was het bloggen nooit echt ver weg. Alleen het schrijven lukte mij nog niet.

Tijdens mijn blogpauze heb ik ook eens de tijd genomen om mijn volledige blog door te lezen en terug op orde te zetten. Na 3 jaar vond ik dat wel eens nodig. Ik zorgde bijvoorbeeld voor een nieuwe titel voor bepaalde artikels en ik stopte ze in een bepaalde vaste categorie. En zo kan ik nu terug beginnen met een frisse lei.

Hoe de toekomst van mijn blog er nu uitziet weet ik niet. Ik ben nog steeds zoekende naar de perfecte blogplanning. Momenteel heb ik zoiets van, ik schrijf wanneer ik er zin in heb en misschien na verloop van tijd komt er weer een vaste structuur van publiceren op mijn blog.

Ik heb er alvast zin in om terug te gaan schrijven. Ik hoop dat jullie mijn schrijfsels niet te veel gemist hebben ;) Bedankt aan de lieve lezers die mij tijdens de blogpauze mailden met de vraag of ik gestopt was met bloggen. Dat wil toch zeggen dat mijn blog gelezen word en dat betekent veel voor mij!

Hebben jullie een vaste structuur in jullie blogplanning?