Op Tv #6 | Rode Neuzendag 2018


Gerelateerde afbeelding
ⒸBy VTM.be


Deze week zag ik op tv een programma genaamd 'Jong geweld'. Dit programma werd gemaakt in voorbereiding van Rode Neuzendag op VTM. Ik schreef er enkele jaren terug al eens over (lees het hier). Deze keer ging het over jongeren die door psychische problemen in een instelling zijn terecht gekomen.

De één was met drugs in contact gekomen, de ander werd gepest op school. En dat laatste is mij helaas ook overkomen. Ik had het geluk dat ik familie en vrienden rond mij had die mij door deze periode heen hebben gesleurd. Maar het trauma is wel in mij gebleven. En net dat is wat weinigen beseffen. Wat het doet met je wanneer je iemand uitlacht met eender wat.

Iedereen lacht wel eens met elkaar en dat moet ook eens kunnen. Maar let wel op hoe je het doet en weet welke impact dit kan hebben op die persoon. Ook de toon in je stem kan heel veel doen met iemand. Je kan van nature een stoerder type zijn die al snel een snak en snauw uitdeelt, maar dat komt zeker niet ten goede van de persoon wie je voor je hebt.

Je kunt niet iedereen leuk vinden, maar wie je niet leuk vind laat je dan beter met rust in plaats van dingen te zeggen die de persoon kunnen kwetsen. Zo werd ik bijvoorbeeld heel vaak buitengesloten in de groep en voelde ik mij niet aanvaard. Wanneer men dan verplicht werd om met mij samen te werken trokken ze meestal alles in het belachelijke en zetten ze mij op de voorgrond om mij te kunnen uitlachen. Hierdoor werd ik heel erg onzeker en durfde ik amper nog een woord uit te brengen uit schrik dat iedereen met mij zou lachen. Ook nu heb ik dat nog steeds. Zet mij niet voor een groep mensen om een uitleg te geven over iets. Ik krijg het op slag benauwd en zal niet uit mijn woorden komen.

Wat ik vooral heb moeten leren is dat ik terug moest aanvaarden dat ik ook iets kan. Hoe klein ook, ik ben blij met een compliment.

4 opmerkingen

  1. Mensen die zich proberen te vermaken ten koste van een ander, vind ik ronduit zielig! Iedereen heeft iets waarin hij of zij uitblinkt, dus jij ook Evelyne.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat weet ik nu, maar toen niet. Helaas heeft mijn zelfvertrouwen een serieuze dunk gegeven door die periode en betrap ik mezelf er soms nog op dat ik mezelf niet goed genoeg vind. Dat gebeurt meestal wanneer iets mislukt wanneer ik er zo mijn best voor heb gedaan. Ik vrees dat ik dat deeltje van mezelf nooit echt helemaal kwijt zal raken, maar met de jaren is het gelukkig ook verbetert. Alleen soms.. ja, dan kan ik nog wel eens mezelf te min voelen..

      Verwijderen
  2. Wat vreselijk dat mensen jou dat hebben aangedaan. Ook mensen die nooit gepest zijn, zijn maar al te bekend met de angst om niet geaccepteerd te zijn. Jezelf ervan kunnen verzekeren dat de personen om je heen je aanvaarden en je dus geen pijn gaan doen, is iets wat heel belangrijk is voor ons allemaal. En ik kan me ook echt voorstellen dat zulke ervaringen jouw gevoel van 'veiligheid' aantasten. En dat je dan inderdaad al hele grote enge dingen kan 'lezen' in subtiele signalen zoals het stilvallen van een gesprek, of de toon waarop iemand lacht. Ik zou je een grote knuffel willen geven en zeggen dat wat die pestkoppen met jou deden, hoe gek het ook klinkt, niks met jou persoonlijk te maken had. Het waren angsten in zichzelf waar ze niet goed mee omgingen en waar ik echt niet te veel tijd aan wil besteden, omdat (hoe angstig je ook bent) er gewoon geen goede woorden zijn te spreken over hun gedrag. Evelyne, jij bent 100% goed zoals je bent. En je hebt het volste recht om jezelf te omarmen en volledig van de wereld en van de energie van andere mensen te genieten :)<3.

    En nu even iets heeel anders, want ik hoorde voor het eerst over Red Nose Day toen de cast van Love Actually een 'vervolg' ging maken (een hele korte film was het hoor en ook om aandacht te vragen voor een goed doel). Is dat van dezelfde organisatie? :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank u wel voor je reactie! Ik snap je redenering dat de pester himself eerder een angstig persoon is, maar toch voel ik dat niet zo aan. Ik ben degene die getraumatiseerd is en zij hebben er hun plezier in gehad om mij te kleineren. Zo zie ik het. Ten tijde moest ik ook naar de schoolpsycholoog en telkens was daar het verdict dat ik het verkeerd aanpakte terwijl ik mij bij elk incident aangevallen voelde. Ik ben een persoon die alles opkropt en dan opeens ontploft er een bom. Nu, zoveel jaar later heb ik er wel mee leren omgaan, maar merk ik bij mezelf dat ik het er nog steeds moeilijk mee heb. Recent gebeurden er incidenten met mensen en mij waarvan ik dacht, waarom doe jij dat nu? Mij kwetsen? Ik stel mezelf nog steeds die vraag. Waarom kwetsen mensen elkaar op die manier (uitsluiten, uitlachen, ..). Dat zal ik wellicht nooit begrijpen.

      Ik denk dat Red Nose en Rode Neuzen iets totaal anders zijn, maar ik zou het even moeten opzoeken.

      Verwijderen