Facts #2 | Over mij en mijn feiten

ⒸEvelyneVergote

Een hele tijd geleden *oeps* gooide ik hier een nieuwe rubriek online. Ik had nooit durven dromen dat die het zo goed zou doen bij de lezers, dus besloot ik maar snel een tweede deel te maken. Voor wie deel 1 gemist heeft, klik even hier.

1. Ik ga nooit de deur uit zonder gsm
Het eerste wat ik check wanneer ik vertrek is of ik mijn gsm bij heb. Want zonder de deur uit, dat kan ik niet aan. Je zou nu misschien wel denken dat ik verslaafd ben aan mijn gsm, maar het is eerder het idee dat ik hem niet bij heb en ik iemand nodig zou hebben of iemand mij zou willen bellen dat ik niet aan kan. Het is zo erg dat ik zelfs zou terugkeren om mijn gsm op te halen.


2. De geur van kaarsen vind ik zo heerlijk
Kaarsen in huis zorgen voor gezelligheid. Ik kan enorm genieten van de geur van kaarsen, maar vooral de geur wanneer een kaars word uitgeblazen vind ik zo heerlijk. Alleen daarvoor zou ik een kaars aansteken. Ik zou zelfs een kaars aansteken en die onmiddellijk terug uitblazen, gewoon om de geur eens in mijn neus gehad te hebben.

3. Ik ben geen ochtendmens
Ik ben geen ochtendmens en volgens mij zal ik dat nooit worden. Ik heb mijn slaap nodig en als ik weet dat ik er 's ochtends vroeg uit moet dan ga ik de avond voordien extra vroeg mijn bed in. Maar nog steeds lijk ik niet uitgeslapen tegen 's ochtends. Als ik zo enkele dagen na elkaar vroeg moet opstaan dan lukt het mij nog moeilijker om 's ochtends op te staan. Eens ik uit mijn bed ben kan ik langzaam in gang komen, maar het probleem is soms om uit het bed te komen.


4. Als kind wou ik later een aapje adopteren
Ik weet niet wat het is, maar als kind heb ik altijd al een aapje gewild. Nee, geen knuffelbeer, maar een echt. Ik vind die zo schattig en die zijn zo menselijk in hun doen. Ik stelde mij dan altijd voor dat ik een aapje vasthad en die zoals een kindje in mijn armen droeg.


5. Ik wacht niet graag op telefoontjes 
Ik vind het zo vervelend om te wachten op telefoontjes. De meeste telefoontjes die ik ontvang zijn puur zakelijk (ivm het werk of zoiets dergelijk) en soms weet je niet of er een telefoon op komst is of niet. Maar wanneer je dat wel weet en het telefoontje komt dan toch niet, dat vind ik zo verschrikkelijk. Dan zit ik werkelijk een hele dag met mijn gsm in mijn hand of naast mij en verlies ik die geen seconde uit het oog. Want stel dat ik dat telefoontje nu toch mis..  

Ben jij een ochtendmens? 

Life #27 | De hobbelige levensweg


ⓒPixaby.com By Kirkandmimi

In je leven bewandel je een weg. Bij elk ieder van ons is die verschillend. De ene weg is ook hobbeliger dan de ander. Of er is een snelheidsbeperking, waarmee dat wil zeggen dat je in je leven even wat remmen moet nemen om niet te snel te gaan. Ook is het niet verkeerd om eens een zijweg te nemen die soms eens doodloopt en je terug moet keren. Of een zijweg die je een hele andere weg doet bewandelen dan je gewoon bent, maar waar geen einde aan komt.

Mijn leven loopt op een hobbelige weg, zo eentje met grote kasseien waar je al eens kunt vallen wanneer je niet oplet. Bij een val besloot ik terug op te staan en door te gaan, maar het kon ook zijn dat ik even bleef liggen om van de val te bekomen. Een tijdje geleden sloeg ik een zijweg in, maar die was nog hobbeliger dan de hoofdweg die ik steeds heb bewandeld. Ook kwam ik heel wat gaten in de weg tegen waar ik zo voor moest oppassen dat ik er niet in viel. Daarbij had ik een groot stuk omhoog geklimt op de hoofdweg, maar deze zijweg deed me een groot stuk naar beneden dalen.  Ik besloot een andere zijweg te nemen in de hoop dat die minder hobbelig zou zijn. Momenteel valt die heel goed mee en ik kan alleen maar dromen om op een dag een volledig vlakke weg te bewandelen.

Kennen jullie een hobbelige levensweg?

Schrijversblok | 5x tips om een Writer's Block tegen te gaan

ⒸEvelyneVergote

Niet zo lang geleden worstelde ik met een soort van Writer's Block. Het stomme was dat ik graag wou schrijven, maar de huidige situatie mij niet toeliet om te schrijven. Ik kreeg geen letter uitgetypt en wist door de stress in het leven niet meer hoe ik moest schrijven. Nu het nieuwe jaar terug begonnen is wil ik een nieuwe start maken in het bloggen. En vandaag deel ik 5 tips uit om die Writer's Block tegen te gaan.

1. Niets moet, alles mag
Een blok waar ik steeds over durf te struikelen. 'Ik moet nog een blog schrijven' en dan achter je laptop kruipen zonder enige inspiratie. In je hoofd ga je constant zeggen: 'wat moet ik nu schrijven?' en dan merk je dat er ofwel een totaal zinloos artikel uit je vingers komt ofwel komt er echt helemaal niets. Het is best oké om even een dag of enkele dagen over te slaan. En als het moet hou je gewoon een blogpauze van onbepaalde tijd. Kan nooit geen kwaad ;)

2. Hou een notitieboekje bij
Vroeger lachte ik er mee. Allé, ik zie het mij al doen om overal een boekje mee te sleuren en te pas en te onpas ideeën opschrijven. Maar.. ik doe het nu zelf op mijn gsm en ja! het werkt!! Je gsm heb je normaal zowiezo toch steeds bij en wanneer ik op een plaats ben waar er plots inspiratie opduikt schrijf ik dat in een speciaal aangemaakte notitie in mijn gsm. Handig! Aan de hand van die notities schrijf ik dan thuis een artikel of maak ik lijstjes wanneer ik zin heb. Succes gegarandeerd!

3. Doe aan free writing
Ik schreef er een tijdje geleden over (lees het hier). Mij heeft het wel geholpen om recent terug echt te gaan bloggen. Ik doe dit in een word-document ofwel onderweg in mijn gsm. Daarna gooi ik het document weg, omdat het meestal onzinnig is wat ik schrijf. Stukken tekst die niets met elkaar te maken hebben en dus geen artikel kunnen vormen. Maar het geeft mij dan wel weer het gevoel dat ik geschreven heb en dat wekt dan bij mij het idee om inspiratie te verzamelen en echt te gaan schrijven.

4. Lees andere blogs, magazines, ..
Wanneer het mij echt niet lukt om inspiratie te vinden om te schrijven, dan ga ik meestal andere blogs lezen. Bloggers die ik ken, maar ook ga ik nieuwe bloggers gaan ontdekken via Bloglovin' ofwel via de bloggers zelf. Ook is een magazine lezen een leuke inspiratiebron, net als televisie kijken. Gewoon even ontspannen en aan iets anders denken geeft bij mij soms al een fijn gevoel om opnieuw inspiratie binnen te krijgen.

5. Inplannen
Dit hangt af van blogger tot blogger. Maar ik heb door de jaren al gemerkt dat je beter je artikelen schrijft en inplant dan dat je ze snel snel even typt en publiceert. Let op, dat laatste gebeurt nog wel eens wanneer ik een plotse ingeving heb en ik echt wil dat dit gepubliceerd word. Maar toch vind ik het soms beter om je artikel in te plannen en na het schrijven even te wachten met nalezen. Na een halfuur open ik het artikel opnieuw en lees ik het na. Dit doe ik omdat ik gemerkt heb dat wanneer je zo druk bent met schrijven je je eigen fouten niet ziet. Daarom laat ik even tijd tussen om de fouten er te kunnen uithalen.

Heb jij ooit een Writer's Block gehad en hoe heb je dit opgelost?

Life #27 | Situaties waarin mijn gehoor een grote rol speelt

https://cdn.pixabay.com/photo/2016/06/16/17/43/otoscope-1461840_1280.jpg
ⓒPixaby.com By Wolfblur
Wanneer ik iemand vertel dat ik slechthorend ben en in het bezit ben van 1 hoorapparaat aan de linker kant, dan krijg ik vaak dezelfde vragen. Logisch, want niet iedereen weet wat dat exact betekent voor mij. Ik heb hier al eens verteld over de impact op mijn gehoor, mijn leven. Ik vond het wel eens tijd om enkele situaties te schetsen wat voor mij werkt en wat niet.

1. Luide knallen vs fijne geluiden
Een luide knal, zoals een cava-fles openen of een ballon die kapotspringt, is de hel voor mij. Door de jaren ben ik ook bang geworden van dergelijke knallen. Wanneer ik een fles cava zie en die word geopend begin ik al te panikeren en zoek ik de uitgang. Mijn ouders weten dit en gaan automatisch in een andere ruimte staan om de fles te openen.
Het tegenovergestelde is dan ook weer vervelend voor mij. Echte fijne geluiden hoor ik niet. Zelfs een sirene van een politie of brandweer moet al heel dichtbij zijn opdat ik het zou horen. Maar wanneer ik dan naast zo'n geluid sta is dat weer heel erg hels voor mij. Een vogel die in de verte roept of fluit hoor ik ook niet. Maar wanneer ik dan in de voliére ben en al die geluiden door elkaar hoor komt dit weer hels over in mijn oren.


2. Vervelend aanhoudend getik
Ken je dat? Een apparaat die constant tikt of een vervelend geluid maakt? Wanneer ik dit voortdurend hoor is dat heel vervelend voor mij. Dan blijf ik het wellicht een bepaalde tijd horen ondanks het niet meer in mijn buurt is.

3. Telefoneren
Vroeger kon ik niet telefoneren. Ik hoorde amper wat er aan de andere kant van de lijn werd gezegd. Ook kon ik de telefoon niet aan de kant waar mijn hoorapparaat zit houden, daar dit stoorde en ik feitelijk niets hoorde behalve geruis. Tegenwoordig is een hoorapparaat zo gesoftificeerd dat dit nu wel moet lukken, maar ik ben het zo gewoon om de hoorn of mijn gsm aan de rechterkant te houden. Ook zijn de telefoon en gsm beter afgesteld gemaakt en kan ik perfect bellen met iemand. Doch ik nog liever een berichtje stuur dan dat ik zelf moet bellen. Wanneer het moet dan doe ik het wel, terwijl ik dat vroeger voortdurend afwees.

4. Televisie kijken vs radio luisteren
Ik kan perfect naar televisie kijken als er ondertiteling in het programma zit. Anders lukt dit echt heel moeilijk omdat, hoe luid je de televisie ook zet, het geluid verdwijnt in de ruimte. Ook met de radio. Die staat constant aan bij ons, maar niet luid genoeg voor mij om alles perfect te kunnen volgen. De radio dient voor mij feitelijk als item zodat het niet te stil in huis zou zijn. Want daar kan ik dan ook weer niet tegen. Ik kan gelukkig wel perfect naar een optreden gaan. Maar, dan moet ik er wel bijnemen dat het apparaat heel wat kracht nodig heeft zodat ik alles kan volgen. Zo moet ik bij het bijwonen van een optreden wel sneller het batterij'tje vervangen. Maar dat neem ik er dan maar al te graag bij.

5. Praten of kletsen
Wanneer ik met iemand face to face praat in een stille ruimte kan ik die persoon perfect begrijpen. Althans als die persoon een duidelijke articulatie heeft. Wanneer we bijvoorbeeld in groep zijn is het voor mij al moeilijker om een gesprek te volgen. Maar wanneer één persoon in de groep die dicht bij me staat tegen mij praat en ik het geluid rondom mij wat kan afsluiten is het voor mij ook perfect hoorbaar. Automatisch ga ik in die situaties letten op de lipbeweging. Wat er wel eens gebeurt is dat ik even moet nadenken over wat er is gezegd geweest en bepaalde stukken zin aan elkaar moet breien. Waardoor de ander denkt dat ik het niet gehoord heb en het misschien wel eens durft te herhalen. Wanneer je aan de andere kant van de kamer/gang staat en mij iets toeroept dan verdwijnen die woorden in de ruimte en is het voor onmogelijk om er iets van te maken.  


Inschatting| De eerste indruk (is niet altijd de juiste)

ⒸEvelyneVergote


In het leven kom je geregeld nieuwe mensen tegen. De één al meer dan de ander. Vanaf seconde 2 maken je hersenen al automatisch een eerste indruk van de persoon die voor je staat. Maar uit ervaring heb ik gemerkt dat die eerste indruk niet altijd de juiste is. In de negatieve zin, maar ook in de positieve zin. Ik zet even enkele situaties die ik zelf heb meegemaakt op een rijtje.

1. Te hard je best doen om een goede indruk te maken
Dit werkt averechts bij mij. Ik merk zoiets ook wel heel snel en bij dergelijke mensen hou ik meestal voldoende afstand. Doch is het me al voorgevallen dat na een tijd die persoon best wel meeviel, maar ook heb ik het al vaak voorgehad dat het echt nooit klikte met die persoon.

2. Al van zin 1 nieuwsgierig zijn naar je leven
Hier knap ik direct op af. Als ik merk dat de ander de psycholoog wil uithangen en op de koop toe je nog eens durft te vertellen wat je wel of niet moet doen, dan heb je echt meteen afgedaan bij mij. Doch heb ik het al meegemaakt dat die persoon achteraf toch nog meevalt, maar meestal duurt dit toch een tijdje eer ik dat doorheb.


3. Een vriendelijke lach, een warme handdruk
Dit vind ik het leukst. Mensen die je vriendelijk toelachen en je zacht toespreken. 'Hallo, hoe gaat het?' is een fantastische ijsbreker, zelfs als je elkaar niet kent. Een warme handdruk mag dan ook niet ontbreken. En toch is het mij ook al overkomen dat die persoon na een tijdje niet zo vriendelijk bleek te zijn.

4. Ratelen en in de rede vallen
In het leven kwam ik ook al mensen tegen die je niet laten uitspreken als je iets aan het vertellen bent. Jawel, ook in de eerste kennismaking en ook in minuut 1. Mensen die doorratelen en niet eens luisteren naar wat je te zeggen hebt. Verschrikkelijk vind ik het. Bij sommige is het echt een vervelend trekje en ookal knap ik hier op af, ik heb me toch al eens vergist.  

Is het jullie al overkomen dat de eerste indruk niet de juiste was?

Zelfkennis | 5x egoïstische trekjes van mezelf

ⒸEvelyneVergote

Ik ben iemand die altijd vriendelijk probeert over te komen en die altijd een ander wil helpen. Het geeft mij voldoening wanneer iemand tegen mij zegt: 'Dank u, dat is lief van je'. En toch, ik heb ook wel enkele egoïstische trekjes. Maar wie heeft die stiekem niet? ;)

1. Kwets mij en ik ban je uit mijn leven
Ik ben een persoon, als ik gekwetst word ik een muur rond mij bouw en je er niet meer in komt. Zo had ik ooit een beste vriendin met wie ik destijds uitging. We hadden feitelijk een gans groepje van 5, maar dan komt er een lief bij kijken en haken ze af. Wij twee bleven single over en gingen bijna elk weekend uit. Ze zei me nog: 'ik laat je nooit vallen voor een lief' en dat vond ik zo fijn om te horen. Tot op een dag dat zij ook een lief kreeg. Ik had alle respect voor de situatie en dat ze af en toe bij hem bleef ipv met mij op stap te gaan. Doch het hoe langer, hoe serieuzer werd tussen die twee. Ik hoorde haar op het einde nog amper en het ging nooit meer om af te spreken. Ik heb nooit beweerd dat ze niet bij hem mocht zijn, integendeel. Tot ik op mijn verjaardag wou afspreken. Ik wou er met haar over babbelen dat het maar eens klaar en duidelijk moest zijn. Toen deed ze een uitspraak waar ik allerminst tevreden mee was en was het voor mij klaar met de vriendschap. Ik heb sindsdien alle contact verbroken en ik wil ook niet dat het na al die tijd terug goed komt. Zo egoïstisch ben ik dan wel.


2. Ik wil de enige fotograaf zijn op ons eigenste evenement
Ik geef toe, dit is misschien één van mijn meest egoïstische trekjes. Op ons jaarlijks evenement die we zelf organiseren wil ik de enige fotograaf zijn. Wie binnenkomt als bezoeker met een camera word verzocht die achter te laten aan de kassa of inkom. Ik moet wel zeggen, de meesten accepteren het en doen dit dan ook. De reden hiervan is dat ik de enige wil zijn die exclusieve foto's maakt op ons evenement. Nadien mail ik dan ook alle foto's van de muziekgroep door alsook de foto's van mensen uit het publiek die om een foto vragen. Hiervoor vraag ik zelfs geen geld. It's just my pleasure.

3. Mensen die mij irriteren, pak ik terug
Ik ben geen klikker, maar wanneer de persoon in kwestie mij irriteert in een bepaalde zin ben ik wel geneigd om die persoon terug te pakken via iemand die hoger staat dan ik of waarvan ik weet die wel impact heeft. Maar dan moet het wel al heel erg zijn en moet de pot echt overlopen. En als men mij dan niet aux serieux neemt, dan pas schiet ik echt uit mijn krammen. Dan blijf ik doordrammen tot vervelends toe..


4. Ik kan van het één op het ander moment wel eens plotsklaps veranderen van humeur
Ik ben iemand die zonder enige reden kan veranderen van humeur. Meestal komt dit wel omdat er iets anders in mijn hoofd speelt en daardoor word ik dikwijls kwaad. Maar dan gooi ik het er op het verkeerde moment er uit en heeft het totaal niets met de zaak te maken. Na de bui gooi ik meestal alles in mijn hoofd toe en kan ik heel erg pissig zijn. Excuses achteraf komen er soms, maar niet altijd.

5. Wie mij op straat negeert, heb ik liever niet in mijn vriendenlijst op social media.
Ken je dat tafereel? Je loopt de stad in en plots passeert er iemand die je kent. Je steekt je hand op of roept hallo, maar die persoon negeert je compleet. Je bent zeker dat ze/hij jou gezien heeft, maar weigert om even terug te zwaaien. Bij mij heb je dan ook wel afgedaan.


 Herken jij soms een beetje egoïsme in jezelf?

2019 | Een nieuw jaar met nieuwe kansen

Clear Glass Bottle on Brown Wooden Table
ⓒPexels.com By Pixaby.com

De goede voornemens vliegen mij rond de oren. Ik maak er al lang geen meer, het komt er toch niet van. Maar wat ik wel heel hard wil is dat dit jaar een gelukkiger jaar word dan 2018. Ik kan nu beginnen met alle negatieve dingen die gebeurt zijn op te sommen, maar dat ga ik niet doen. We gaan het positief houden en stap voor stap het nieuwe jaar opbouwen.

Niemand weet wat het nieuwe jaar zal brengen en soms wil men dat ook niet weten om gewoon verrast te worden. Ook ik wil verrast worden door geluk in het nieuwe jaar. En dat geluk schuilt soms in kleine dingetjes in het leven. Dus, ik verwacht geen grootste dingen maar wel leuke, toffe en gezellige dingen waar ik op dat moment blij van word.

Ook wil ik jullie, mijn trouwe lezers (en de secret readers) een mooi en schitterend nieuw jaar toewensen. Een jaar waarin geluk en gezondheid centraal mogen staan. Maar waar je ook heel wat liefde en genegenheid aan elkaar kan schenken. Geniet van de kleine dinges des levens en draag zorg voor elkaar.

Moge 2019 een schitterend jaar worden!