Dairy #61 | Een nieuwe baan, een nieuwe levensstijl

Person Holding a Stress Ball
ⒸPexels.com By Matthias Zomer

Sinds een goeie maand heb ik een nieuwe baan. Voorlopig heb ik nog een tijdelijk contract, maar een komend examen kan hier verandering in brengen. Het is nog afwachten wanneer dat examen plaats zal vinden, maar dat zien we dan nog wel.

Een nieuwe baan, betekent meestal ook een nieuwe levensstijl. In mijn geval heb ik toch wel enkele aanpassingsmoeilijkheden gehad. Ik werk namelijk dagelijks onderbroken uren. Ik kan dus moeilijk iets groots inplannen op het tijdstip dat ik niet op het werk hoef te zijn. Ik woon gelukkig niet zo heel ver en hoef niet op spitsuren de baan op.

Ik heb dan ook nog geen huishouden en woon nog bij mijn ouders, wat niet wegneemt dat ik meehelp in het huishouden. In tegenstelling tot wat velen denken. Ik neem al graag eens een stofdoek in de hand en de stofzuiger staat ook nooit ver weg. Boodschappen doen is wat moeilijker geworden in de tijd dat ik thuis ben. Die is namelijk iets te kort daarvoor en dat risico loop ik liever niet.

Ik begin 's ochtends heel vroeg, dus dat betekent dat ik op tijd mijn bed in ga. Maar door mijn onderbroken uren betekent dat ik in de late namiddag pas terug op het werk ben tot in de vroege vooravond. Wanneer ik terug thuis ben moet ik nog eten en douchen. Veel tijd voor ontspanning is er 's avonds niet daar ik op tijd mijn bed in wil.

Begrijp me niet verkeerd. Tot op heden doe ik mijn job graag. Het is waarvoor ik gestudeerd heb en wat ik wil zijn binnen de sector. Ik ben deze uren niet gewend en moet hier nog een weg in mijn leven voor vinden. Maar ik voel dat het goed komt en ik op een dag een manier gevonden heb die voor mij en mijn leven zal werken.

Lees ook:

DZP #5 | Stuur 5 vrienden zomaar een kaartje

ⒸEvelyneVergote

Het is alweer een tijdje geleden dat ik nog eens een doel uit mijn Day Zero Project hier heb besproken. Ik moet dan ook toegeven dat het behalen van die doelen ergens op een klein pitje staat sinds mijn nieuwe baan. (ik steek het daar maar op, haha)

Het is me immers wel al gelukt om 5 vrienden zomaar een kaartje te sturen. Ik kreeg het lumineuze idee om met Pasen twee van mijn vriendinnen te verrassen met een paaskaartje :) Beiden vonden het leuk en één daarvan vermeldde het zelfs op haar blog ;) 

ⒸEvelyneVergote

Na deze 2 paaskaartjes volgden er nog 3 zomaar-kaartjes. Eentje naar een gehandicapt meisje die op mijn vorig werk vrijwilliger was en ik nog steeds mee opschiet. De andere twee naar oudere vriendinnen die ik niet meer gehoord heb. Spijtig genoeg heb ik die ook niet vastgelegd op foto (echt waar, rats vergeten!) en moeten jullie mij geloven op mijn woord dat ik effectief 5 kaartjes heb verstuurd.

Stuur jij regelmatig kaartjes via de post?

Lees ook:

Gastblog - Hoe ziet jouw dag er uit? | Het leven van Anne

ⒸBy Marc Boland (fotograaf)

Ik ben Anne Ermens, 30 jaar en woon sinds twee maanden in het mooie Breda! In het dagelijks leven werk ik als zangeres en vocal coach, daarnaast schrijf ik wekelijks persoonlijke blogs. Op mijn ochtend en avondritueel na is geen dag hetzelfde en dat vind ik enorm fijn.

1. Hoe ziet jouw ochtendritueel er uit? 
Nadat ik mijn ogen open doe en de zin "Kroepoek, wil je brokjes?" heb uitgesproken sleep ik mezelf naar de keuken. Daar aangekomen bak ik twee eieren (soms met spinazie en/of spek en/of kaas en/of zalm), stop een multivitamine-bruistablet in een glas water en zet een pot gemberthee, terwijl ik ondertussen mijn kat te eten geef. Meestal eet ik mijn ontbijt op de bank, terwijl ik door Social Media scroll en klik op dierenfilmpjes die me vrolijk maken. Hoewel ik daar plezier in heb overweeg ik toch om ermee te stoppen, en bijvoorbeeld een meditatiemoment toe te voegen aan mijn ochtend. Na het ontbijt douche ik, kleed ik me om en maak ik me op. Op de meeste dagen dan. Het is ook wel eens voorgekomen dat ik de hele dag thuis aan het werk was en om 16.00 nog in mijn badjas mijn administratie zat te doen.

2. Hoe ziet er een vrije dag en/of een werkdag er bij jou uit?
Omdat ik een eigen bedrijf heb zien mijn dagen er heel verschillend uit. Er zijn werkdagen waarop ik s'ochtends contact heb met opdrachtgevers voor optredens van Charmony en de website van Guilty Treasure bijwerk en dan vanaf een uur of 13.00 zangles geef tot laat in de avond. Of dagen waarop ik overdag als Zeemeermin op een festival sta en s'avonds een workshop voorbereid voor de dag daarna. Om mijzelf en mijn leerlingen wat regelmaat te bieden heb ik er wel voor gekozen op drie vaste dagen les te geven. Alle andere dagen zijn vrij voor optredens, repetities, overig werk (het maken van callsheets, instuderen van nieuwe nummers enz.) en gewoon vrij zijn! Wanneer ik vrij ben hoop ik altijd dat het lekker weer is: ik ben het gelukkigst als ik in goed gezelschap lekker buiten in de zon zit te eten. Is dat niet het geval, dan ga ik graag naar de bios en kan ik ook urenlang stukken zitten schrijven voor mijn persoonlijke blog.

3. Heb jij genoeg aan 24u op een dag of kan je meer uren gebruiken?
Laten we het erop houden dat die 24 uur ons dwingen om te kiezen wat we écht belangrijk vinden en dat is eigenlijk best nuttig.

4. Hoe ziet jouw avondritueel er uit?
Afhankelijk van hoe skinny mijn jeans is, trek ik al een paar uur voor ik wil slapen een comfortabele broek aan. Of ik nu gezelschap heb of niet, de meeste avonden gaan er kaarsjes aan en chille muziek op. Soms kijk ik nog een serie en sinds een paar maanden probeer ik ook weer wat meer boeken te lezen. Rond 23.30 ga ik meestal richting badkamer om daar mijn gezicht schoon te maken en mijn tanden te poetsen. Daarna kruip ik in bed, check ik nog een keer mijn agenda voor de dag daarna, bedenk ik waarom ik me kan verheugen op die dag, zet mijn wekker en ga lekker slapen!

Dankjewel Anne om jouw dagindeling met ons te delen! 
Wil jij eveneens jouw dag of ochtend/avondritueel hier delen, 
stuur gerust een mailtje naar vergevelyne@gmail.com

Bullet Journal #2 | Mei

ⒸEvelyneVergote
Een nieuwe update over mijn Bullet Journal. Ik moet toegeven dat de maand Mei nogal hectisch was en ik dus niet heel veel heb kunnen doen. Ik heb toch geprobeerd om nog iets extra toe te voegen en mijn oefening op het handletteren bij te houden.

ⒸEvelyneVergote
Zoals ik al zei, meer dan dat is het niet geworden deze maand. Ik voegde wel een puntje dankbaar toe en een lijntje Dairy.(Diary- thnx to Audrey die er mij op wees in mijn maandoverzicht ;) )Ik heb het wel eens nodig om die dingen op te schrijven en vond het ideaal om dat in mijn bullet journal te doen. Het handletteren gaat beter, maar is nog niet wat het moet zijn ;) Ook tekenen is nog niet aan de orde. Misschien dat ik in Juni toch wat meer kan doen.

Houden jullie van handletteren?

Lees ook: 

Life #32 | Als de liefde niet mee wil..

ambacht, binnen, binnenshuis
Ⓒ Pexels.com By Rovenimages.com

Ik ben op mijn blog best wel openhartig, maar over mijn liefdesleven heb ik nog niet veel prijs gegeven.  Misschien komt dat wel omdat ik zelf niet vaak vertel over dat onderwerp. Maar daar wil ik vandaag wel eens verandering in brengen.

Mijn liefdesleven, ik zou het een Story of my life kunnen noemen. Ik word niet makkelijk verliefd, maar als het gebeurt dan is het wel echt. Maar meestal is het niet wederzijds en blijf ik achter met een vreemd gevoel. Ik wel, hij niet. Waarom? Wat is er mis met mij? Het zijn ondertussen standaard vragen geworden.

Ook is de druk van de omgeving wel eens groot. Wanneer ik mijn leeftijd vertel, denken mensen dat ik al gelukkig getrouwd ben en een gezin heb met kinderen. Wanneer ze horen dat dat niet zo is, staan ze dikwijls met hun mond vol tanden. Of reageren ze bruut met 'het word wel eens tijd dat je er aan begint'. Dan denk ik 'euh, dat gaat jou toch niet aan?'

Terug naar het 'waarom lukt het bij mij niet'? Tjah, ik ben niet een persoon die zomaar de eerste de beste aanspreekt in de hoop dat het mijn lief word. Bij mij moet het écht klikken en goed zitten. En dat duurt meestal wel een tijdje. Ik heb het helaas al enkele keren meegemaakt dat ik verliefd werd op een jongen, maar het niet wederzijds was en we toch vrienden bleven.

Maar.. hoe is dat nu? Vrienden zijn met degene die jij graag ziet, maar het niet wederzijds is. Het is niet altijd even simpel. Voor beide partijen niet. Want dan weet je dat de persoon met wie je bevriend bent verliefd op je is en wil je toch op één of andere manier bevriend blijven. Je hebt steeds in je achterhoofd dat die ene meer van je wil dan alleen vriendschap en toch wil je die persoon niet verliezen. Ook degene die verliefd is moet dat gevoel overwinnen omdat die weet dat het nooit meer als vriendschap kan zijn.

Ik maakte het al enkele keren mee.. Ik ben nog steeds met hen bevriend, ookal weet ik dat mijn liefde anders is dan die van hen. Ik ben hen zo dankbaar om mij als hun vriendin te aanvaarden ookal weten ze dat ik wel iets meer voel. Het aanvaarden heeft soms een tijdje geduurt, maar na een tijdje aanvaard je hun vriendschap en krijgen ze van mij een speciaal plekje in mijn hart. (en ik in die van hen ;) )

Maakte jij het ooit mee?

Gastblog - Hoe ziet jouw dag er uit? | De avond van Laura

Ⓒ By Laura van Lekker Plan

Hoi! Mijn naam is Laura, ik ben verliefd op eten en druk met baan, twee koters en zoveel mogelijk op
avontuur gaan. Op Lekker Plan (https://www.lekkerplan.nl ) schrijf ik over de Aziatische smaken waar ik zo dol op ben.

 
Op het moment ben ik niet aan het werk (lang leve het royale ouderschapsverlof van mijn
werkgever!) en besteed ik een hoop tijd aan de recepten en verhalen op Lekker Plan. En dan ziet een
avond er ongeveer zo uit:
Rond een uur of vier heb ik mijn kleuter uit school gehaald en een fruitsnack gegeven. Tijd om het
avondeten klaar te maken. Dat lijkt waarschijnlijk bizar vroeg, maar er moet niet alleen gekookt
worden, alle stapjes en het eindresultaat moeten ook op de foto.
Ik begin met het aanrecht leegruimen- we zijn hier niet zo goed in het vullen van de vaatwasser. Als
alle kopjes en borden uit het zicht zijn, zet ik de spullen klaar die ik nodig heb voor de maaltijd. Dat
zou ik niet zo snel doen als ik gewoon aan het koken was, want in mum van tijd staat het aanrecht
weer vol. Maar dat staat wel vrolijk op de foto, dus hup.
Na wat foto’s van de verzameling spullen was, snijd en meng ik wat er gewassen, gesneden en
gemengd moet worden. Omdat ik voor het blog Aziatisch kook, zijn de sojasaus, knoflook en gember
nooit ver uit de buurt. Net als de kleuter, trouwens, die graag “helpt”. Uiteraard gaan ook alle
voorbereidingen op de foto.

Als alles de pan in kan, gaat mijn camera in de ruststand. Niet omdat ik dat zo bedoel, maar als ik in
hete dingen aan het roeren ben vergeet ik hem vaak. Het officiele verhaal is natuurlijk dat het licht
boven mijn fornuis niet om over naar huis te schrijven is.
Tegen de tijd dat alles gefotografeerd en gaar is, komt de echtgenoot vaak thuis met de peuter. Dan
doen we de handenwaswapenloop (“Ik wil niet handen wassen!” “Wel joh, dat is lekker fris voor het
eten.”, herhaal tot keuken en koters volledig ondergespetterd zijn) en kunnen we aan tafel. Nog even
een paar foto’s van de volgeschepte borden en: eten. Aaaah, daar doe ik het allemaal voor.

Dankjewel Laura om jouw avondritueel met ons te delen! 
Wil jij eveneens jouw dag of ochtend/avondritueel hier delen, 
stuur gerust een mailtje naar vergevelyne@gmail.com

Oproep! | Stem op mijn foto!

ⒸEvelyneVergote

Er is weer een nieuwe fotowedstrijd opgezet door Evelien van Fotografille. Ik heb me weer laten overhalen om hier aan deel te nemen.

Het thema deze keer is Nederland. Ik stuurde een foto in van enkele jaren geleden. Ik ging toen op fotografie-reis naar Rotterdam en vond deze foto wel in de reeks passen.

Hoe stemmen?
Het is heel eenvoudig stemmen. Klik op deze link, vul bovenaan je mailadres in en klik op stemmen. Ga zeker daarna bevestigen via je mailbox om de stem door te laten komen. Alvast bedankt!!
Je kan mij ook helpen door deze link via facebook of andere social media te delen met vrienden en familie.

Stemmen kan tot 16 juni 20u. Je kan maar 1 maal stemmen!

Bedankt alvast voor wie gaat stemmen!!!

Lijstje | Wanneer de inspiratie even zoek is


bakstenen, beeld, binnenshuis
ⒸPexels.com By Rawpixel

Op het moment van schrijven zit ik even in een inspiratie-dip ondanks ik nog heel wat concepten klaar heb staan. Soms is het gewoon té druk in mijn hoofd en heb ik geen zin om een concept uit te werken en blijf ik kijken op een wit blad met tikkende cursor.

Vorig jaar maakte ik een lijstje waar ik inspiratie uit haalde en besloot even een nieuw lijstje te maken om mezelf en jullie nog wat extra inspiratie te geven (voor wie dat nodig zou hebben).

1. Zorg voor een project
Op 1 februari 2019 ben ik gestart met het Day Zero Project, wat betekent dat ik in 1001 dagen 101 doelen voltooi. Het zorgt meteen voor extra inspiratie om over te schrijven, want 1 van de doelen die ik in het lijstje zette was dat ik over elk doel een artikel zou schrijven.

2. Gastbloggers
Onlangs deed ik een oproep tot gastbloggers die schrijven over hun dagindeling of ochtend/avondritueel. Zo zorg ik voor inspiratie voor mijn mede-bloggers die willen schrijven voor mij of voor zichzelf. Een soort van win-win ;)

3. Lijstjes & overzichten
Ik ondervind dat lijstjes maken mij wel eens extra inspiratie geeft. Sinds een paar maanden ben ik zelfs tegen beter weten in begonnen met persoonlijke maandoverzichten te plaatsen op mijn blog.

4. Lees oudere artikels terug
Ik ben hierdoor op dit idee gekomen. Ik kwam het inspiratie-lijstje tegen en kwam op het idee om gewoon een nieuw lijstje te maken die nieuwe inspiratie geeft.

5. Pinterest
Ik snapte de app in het begin niet. Ik zocht er alleen naar foto's voor mijn passie fotografie en begreep niet waarom iedereen mij aanraadde om op Pinterest naar blogs te gaan zoeken. Sinds kort doe ik dat en het helpt mij om inspiratie te vinden.

Wat doe jij als jij even zonder inspiratie zit?

✘ 15 dingen die niemand me vraagt Tag ✘


Toekomen, Alternatieve, Weg, Straatnaam, Schild

ⒸPixabay By Geralt

Het is alweer een tijdje geleden, dus ik dacht.. Ik gooi er weer eens een Tag tegenaan. Ik kwam deze toevallig tegen, maar bleek dat de uitvinder hiervan onbekend is.. Dan maar zo.

1. Slaap je met de deuren van je kleerkast open of dicht?
Mijn kastdeuren zijn altijd dicht. Al kunnen ze eigenlijk niet goed meer sluiten, toch duw ik tot ze bijna dicht zijn, haha.

2. Neem je mini flesjes shampoo enzo mee uit hotels?
Dat durf ik niet. Ben altijd bang dat ze mijn valies gaan onderzoeken bij het uitchecken, haha. En om eerlijk te zijn.. ik vind die niet altijd goed ruiken. Of ben ik in de verkeerde hotels geweest?

3. Heb je ooit een straatnaambord gepikt?
Ik heb er heel veel gefotografeerd, maar nooit gepikt. Ik zou niet weten wat ik er mee moet doen thuis, haha.

4. Gebruik je to-do lijstjes?
Soms wel, maar niet altijd. De laatste tijd gebruik ik meer en meer mijn gsm om een herinnering te plaatsen voor als ik iets moet doen. In mijn studietijd deed ik dat wel heel veel. Ik had toen echt een ellenlange lijst met welke vakken ik nog moest studeren. Ik ben zo opgevoed en blijf dat ook wel een beetje behouden. Al is het nu in de digitale versie.

5. Heb je sproeten?
In de zomer durf ik wel eens lichte sproeten te vertonen, maar dat valt best mee.

6. Heb je ooit in de bosjes geplast?
Nee, daar ben ik te preuts voor. Of te bang dat ik op mijn broek zou plassen in de plaats, haha. Of dat er een beest in mijn broek zou springen, haha.

7. Hoe groot is je bed?
Ik heb een eenpersoonsbed en die is groot genoeg voor mij alleen..

8. Ben je lui?
Op het werk wil ik altijd iets om handen hebben, maar thuis kan ik wel eens lui zijn. Ik help mee in het huishouden en waar ik kan. Maar het kan ook gebeuren dat ik echt eens lui wil zijn en echt niets doe. Zalig is dat wel eens op zijn tijd.

9. Is er iets waar je je nu aan irriteert?
Nee, niet echt. Ik voel me goed op dit moment.

10. Kauw je op potloden en pennen?
Vroeger op school durfde ik dat al eens te doen. Tot ik er eens een stukje van in mijn mond kreeg, haha. Ik heb het toen niet veel meer gedaan en nu doe ik dat zeker niet meer.

11. Heb je bij de padvinders gezeten toen je klein was?
Nee, ik was bij geen enkele jeugdbeweging of vereniging aangesloten toen ik klein was. Ik voelde mij daar niet goed. Mijn moeder probeerde mij nog op een kinderboerderij te laten waar ze vanalles deden, maar na dag 2 had ik barstende hoofdpijn. Ik voelde mij daar niet goed en heb mij ook nooit goed gevoeld in groepen.

12. Kijk je nog wel eens naar tekenfilms?
Mocht dat toevallig op tv zijn, dan zou ik wel eens kijken, maar ik zal er niet speciaal voor blijven zitten. Tenzij het Tom & Jerry is, want mijn papa keek in mijn kindertijd samen met mij naar Tom & Jerry en ik vond dat schitterend!

13. Tel je de treden wanneer je de trap oploopt?
Ha, op het werk hangen momenteel getallen van hoeveel calorieën je hebt verbrand per trede die je af- of oploopt. Niet dat ik er rekening mee houd, want ik moet nogal veel de lift nemen. Maar als ik kan neem ik de trap (zonder tellen).

14. Dans je wel eens als er geen muziek te horen is?
Ooh ja! Wanneer ik happy ben durf ik al eens een dansje te placeren midden op de plaats waar ik ben. Al lijkt dat dansje wellicht meer op een onhandig sprongetje, haha.

15. Weet je hoe je het oliepeil van een auto moet checken? 
Euh.. ja.. ik denk het.. Onder de motorkap, niet? ;)

Durf jij al eens een dansje te placeren als er geen muziek is?

Gastblog - Hoe ziet jouw dag er uit? | De ochtendrituelen van Evelien en haar zoontjes

ⒸMamaMagie By Evelien

Ik ben Evelien. Mama van twee gevoelige zoontjes. Allebei parels op hun manier. En door wie ze zijn, zo waardevol. Ze dagen me uit op mijn kunnen, ze houden me een spiegel voor, ze tonen me dat er andere manieren waren om op te voeden, minder 'klassiek', maar beter passend bij hun noden. Dankzij hen werd ik een mooier mens. Ze maken de wereld nog elke dag mooier. Over mijn groei tussen toen en nu, de zoektocht die opvoeding is, lees je op mijn blog Mamamagie. Dankzij verbindend communiceren en Aware parenting wordt mama-zijn voor mij nu heel vaak mama-magie. Mijn blog: https://mamamagie375055121.wordpress.com

Evelyne zoekt gastbloggers.
Tegen een naamgenoot zeg je niet 'neen'.
Dus zeg ik 'ja' ;)
Een gastblog over rituelen doorheen de dag.
Als mamablogger schrijf ik wekelijks hoe ik mijn mama-zijn-mama-magie probeer te maken op mijn blog Mamamagie.
Dus voor de blog van Evelyne heb ik het ook even over kindergerelateerde rituelen.

Onze ochtendrituelen.
Een weekochtend wel te verstaan.
Ik zet mijn wekker veel te vroeg.
En slaag er toch in om te laat uit bed te komen.
Ik neem even de tijd voor mezelf.
Even.
Heel even.
En dan start de échte dag.
Bij mijn jongste zoon van zes.
We nemen onze tijd.
Verbinden vraagt tijd en aandacht.
Ik aai hem wakker.
Hij geniet van mijn streling.
Strekt zich uit.
Dan is er even speeltijd, waarbij hij de leiding neemt.
Waarbij we lachen.
Waarbij we investeren in zijn vaatje anatomie.
Zodat hij er wat tegen kan.
Een beetje overschot heeft.
Want zodra nummer twee wakker is, is de jongste noodgedwongen niet meer de leider. Hij wordt de volger. En om in dat zelfvertrouwen te doorstaan, heeft hij zijn goedgevulde vaatje anatomie en verbinding nodig.
We nemen de tijd.
Zolang als nodig is.
Soms wel een halfuur.
Dan is het tijd voor de oudste.
Ik begroet met: 'Goeiemorgen'
Meestal gromt hij: 'Ga weg'
Tja, wij zijn niet allemaal ochtendmensen zeker?!
Gelukkig heb ik bij mijn jongste voldoende liefde getankt, zodat mijn mamaliefdesvatje vol genoeg zit om mijn oudste te blijven geven, ondanks zijn gegrom.
'Is het lastig? Neem je tijd. Maak je droom maar af.'
Wat geeft mij immers het recht om te lanterfanten en niet uit bed te kunnen en hem niet? Waarom zou hij moeten springen bij één woord, terwijl ikzelf een halfuur nodig heb?
Die tijd is ingecalculeerd.
We nemen de tijd.
Zolang als nodig is.
Ik wacht in zijn zitzak.
Geduldig wacht ik om ook zijn vaatjes te vullen.
En hij komt.
Altijd.
Dan kruipt hij met zijn volle acht jaar en 25kg op mijn schoot.
Hij verbindt zich met me mee om tegen de dag te kunnen.
Die ligt voor hem vol uitdaging.
Dus onvoorwaardelijke liefde, zelfs na zijn gegrom, is de beste start die ik hem kan geven.
We knuffelen.
Ik help hem met aankleden.
Niet omdat het moet, maar omdat het kan.
En omdat we het willen.
Zonder veel woorden. Geen ochtendmens, remember?
We nemen de tijd.
Zolang als het nodig is.
Soms wel een half uur.
Dan gaan we eindelijk naar beneden. Hebben we nog maximum een half uur over om de tafel te dekken (en nadien weer af te ruimen), te ontbijten, onze tanden te poetsen, schoenen en jassen aan te doen en ons op onze fiets te hijsen. Richting school.
De tijd die ons rest, hangt af van hoeveel tijd voor verbinding er nodig is. Maar meestal volstaat het, net omdat we eerst zo lang als nodig geïnvesteerd hebben in die verbinding en liefde.
Meestal zijn we op tijd op school.
Soms niet.
En als we niet op tijd zijn, dan was het het waard om te investeren in wat extra anatomie of verbinding om de dag te starten.
Meestal voelen we ons verbonden met elkaar,
en onszelf,
als we afscheid nemen.
Vroeger,
tot een paar jaar geleden,
joeg ik hen uit bed,
maakten we ruzie over kledij,
was er een strijd aan tafel,
beloonde, dreigde en strafte ik om 'de boel in de hand te houden',
waren we minstens even lang bezig.
Kwamen we ook meestal op tijd op school.
Soms te laat.
En als we niet op tijd waren,
dachten de kindjes dat het 'hun schuld' was én voelde ik er mij schuldig over dat ze dat dachten en schaamde ik me erover dat we te laat waren.
Niet verbonden dus.
Noch met elkaar.
Noch met zichzelf,
als we afscheid namen.
Gelukkig werd mama-zijn mama-magie en kunnen we nu wél genieten van de ochtend en van elkaar.

Groetjes
Evelien

Dankjewel Evelien om jouw dagindeling met ons te delen! 
Wil jij eveneens jouw dag of ochtend/avondritueel hier delen, 
stuur gerust een mailtje naar vergevelyne@gmail.com

Top Secret | Over geheimen hebben en die niet kunnen delen

close-up, concentratie, dauwdruppels
ⒸPexels.com By Nicholas Githiri
Toevallig las ik op Lisanneleeft een artikel over een open mens zijn maar toch geheimen hebben. Direct een inspiratiebron voor een artikel hier, want ook ik voel mij een open mens met geheimen.

Op mijn blog schrijf ik heel open en persoonlijk. Het ene artikel al persoonlijker dan het ander. En toch kan ik niet alles hier delen. Al zou ik wel willen, het kan gewoon niet. Uit respect voor mijn omgeving, maar ook voor wie meeleest zonder zichzelf bekend te maken. Dat is nu eenmaal het internet. Iedereen leest mee, ook wie slechte bedoelingen heeft.

Ik ben er helaas zelf al slachtoffer van geworden en ben hierdoor ook bewuster gaan bloggen. Niet dat ik al mijn geheimen en verhalen klakkeloos online gooide, maar er waren artikels waarin ik mijn gedachten deelde die helemaal verkeerd begrepen werden. En dat had zware gevolgen. Maar, dat terzijde.


Net zoals Lisanne denk ik vaak na over het feit of ik wel leuk genoeg zal gevonden worden wanneer ik iets deel en eigenlijk zou dat niet mogen zijn. Net daarom ontwikkelen we geheimen die we met niemand durven delen omdat we vrezen dat we anders bekeken zullen worden. Nochtans hoeven we onszelf niet weg te steken en mag ieder van ons er zijn, op welke manier dan ook. Toch is internet een verzamelplaats voor iedereen, ook wie slechte bedoelingen heeft en nare reacties nalaat. Helaas..

We dragen allemaal een rugzak met ons mee en dat hoeft daarom niet door iedereen beoordeelt te worden. Sommige dingen uit die rugzak deel ik moeiteloos op mijn blog, maar er zijn ook onderwerpen die ik helemaal niet kan delen hier. Omdat die onderwerpen beter in de rugzak blijven en beter niet bovengehaald worden..

Hoe ga jij om met geheimen die je niet kunt delen?

Dit was.. | Mei 2019


Het is mij helaas niet gelukt om deze maand heel veel foto's te nemen. Ik weet niet hoe het komt, ik vergat het precies altijd. Te druk in mijn hoofd wellicht ;) Ik zal proberen om zoveel mogelijk te vertellen over mijn maand Mei ;)

Ik begin de maand met het organiseren van ons evenement. Er ging al heel veel organisatie aan vooraf om alles klaar te krijgen. Ons huis stond vol met materiaal die we dat weekend zouden nodig hebben. Van vaatdoeken, dweils, bekers,.. Per ding werden die in bakken gestoken en die dag verdeeld onder de verantwoordelijke. De garage stond dus overvol, maar ook de living was een boel.. Het klaarzetten van de zaal verliep vlot. Alleen kreeg ik die ochtend een aanval van migraine en kon ik de dag van het evenement 's ochtends niet meehelpen. Ik sliep door tot de middag zodat ik toch de avond zou kunnen overleven. Gelukkig is alles goed gekomen en nam ik op tijd mijn voorzorgen om een nieuwe aanval te voorkomen. Ik baalde toch even..
Aan de artiesten proberen we altijd na afloop van het optreden iets te geven. Dit jaar besloten we eens speciaal te doen en gaven we een boeket rozen aan de zangeressen van de groepen. Een vriendin die meehelpt zou er voor zorgen. Toen ze belde dat ze in aantocht was met de rozen ging ik haar staan opwachten aan de ingang om te helpen dragen. Tot ik plots dit boeket in mijn handen geduwt kreeg. Ik was eventjes sprakeloos. Ze had een extra boeketje besteld voor mij omdat ze wist hoe zot ik van rozen was.
Enkele dagen na het evenement kreeg ik een nieuwe baan. Ik was blij terug te kunnen doen waar ik voor gestudeerd had. Omdat het nogal druk was geweest was ik ook blij toen het terug weekend was en ik even kon uitrusten. Tot ik de zondag opstond met een dubbele knie! Ik kon er amper op staan en het deed echt heel veel pijn! Het eerste wat in mij opkwam was 'wat nu? ik moet morgen gaan werken!'. Ik was vastbeloten om te gaan werken, want ik kon het mij niet veroorloven om nu al thuis te zijn. Ik slikte pijnmedicatie en maakte een afspraak bij de kinesist in de hoop dat zij mij konden verlossen van de pijn. Gelukkig was het een overbelaste spier en niet mijn knie. Wellicht zat het er al een tijdje, maar doordat ik nu terug aan het werk ben en een hele dag rondloop zal de spier overbelast geweest zijn. Nu is gelukkig alles weer in orde, dankzij de sessies bij de kinesist.

Ik had mijn 6-wekelijkse afspraak bij het schoonheidsinstituut. Wat geniet ik hier van. Mijn huid voelde weer als nieuw aan, wanneer ik de zaak verliet.
Op het laatste moment deed ik nog een fotoshoot voor een communicant. Ik ging er mee naar het skatepark en gelukkig zat het weer mee. Ik werkte een middag aan de foto's en die zijn nu onderweg naar het fotolabo van een bevriend fotograaf die een winkel heeft in wat vanalles (fotografie, smartphone, televisie, ..) Al een geluk dat ik bij hem terecht kan om de foto's te laten afmaken, anders kon ik dit helemaal niet doen.
Enkele dagen geleden besloot ik in mijn BulletJournal een lijntje of twee per maand over te laten om iets te schrijven zoals in een dagboek. Het handletteren lukt me nog niet zo goed.. Vooral de sierletters vind ik moeilijk, ondanks ik wel mooi kan schrijven. Van het moment ik er iets mee wil doen dan mislukt het..  













Hoe was jouw maand?